pastus
pastus2, pasture, fodder, food
Frieze-Dennison Vergil
pāstus, ūs, m.: a pasturing, feeding; pasture, 11.494. (pāscō)
Could not find pastus2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
pastus . a, um, Part., from pasco.
pastus, ūs, m. [pasco],
- pasture, fodder, food (class; equally common in sing. and plur.): animalia ad pastum accedunt, Cic. N. D. 2, 47, 122: animantia anquirunt pastum, id. Off. 1, 4, 11: pastum capessere et conficere, id. N. D. 2, 47, 121; id. Fin. 2, 13, 40: e pastu decedens, Verg. G. 1, 381.—In plur.: terra fundit ex sese pastus varios, Cic. Fin. 2, 34, 111: conatum habere ad naturalis pastus capessendos, id. N. D. 2, 47, 122.—
- B Transf., food of men (poet. and very rare): hominum pastus pecudumque cibatus, Lucr. 6, 1127.—
- II Trop., food, sustenance: populari agros ad praesentem pastum mendicitatis suae, Cic. Phil. 11, 2, 4: pastus animorum, id. Tusc. 5, 23, 66.
pāstus, ūs, m. (pasco), I) die Fütterung, A) eig.: ad pastum accedunt, Cic. – B) meton., das Futter des Viehes, victimarum, Plin. ep. 96, 10: pastum capessere, fressen, Cic. – übtr., die Nahrung, Nahrungsmittel der Menschen, Lucr. – II) das Weiden, Fressen, A) eig.: eius herbae, Plin. – B) meton., die Weide, Verg., Gell. u.a.
ardua rupium ‥ solent quaerendi ~us gratia scandere
A. denique genitor illius hanc eandem tellurem familiae in Vetusto monasterio, ubi omnes sui antecessores requiescunt, pro ~u designavit
animal silvestre ‥ numquam excedit mensuram edendi. aves vero et bestie assuete manibus humanis ‥ mensuram sepe excedunt, et nisi a ~u arceantur, devorant usque ad internitionem
de xxiij qr. iij bus. ~us de avenis minutis
terrulae partem ‥ perdono ‥ ad ~um ‥ ovium trecentorum
haec sunt nomina ~uum porcorum
haec sunt ~us porcorum qui in nostra Saxonica linguadenbera vocantur
nemora ‥ quorum in saltibus ‥ animalium pascibus gramina conveniunt
exitus pisorum: ‥ in ~u porcorum xj ringas, iij busellos
terra ‥ propter quam nullum reddunt ~um(v.
mistica intelligentia de ~u ovium Christi
si corpus corruptibile refloret ~u cotidiano, quanto magis anima de pane angelico
quomodo eos domabimus si eis et in ~u et in potu indulserimus
~u quolibet intus invento
in expensis domus regine: ‥ elemosinis et ~u pauperum
~us defectum pacientes
ut vosmetipsos pascere et aliis spiritalis vitae ~um praebere valeatis
littera sacri vocaminis / pastu me recreat mire dulcedinis
~u animarum salutari
ut ‥ gregem ‥ duplici ~u nutriant monachorum(v.
mihi meisque successoribus unius noctis ~um aut triginta ‥ [compa ]ravit siclos
Abbetonum dat xij pro pastura ‥ et debent metere per j diem in autumpno pro uno ~u, et valet xij d.
habebit ij garbas ad suum ~um de tali blado
quelibet istarum xj gavellarum reddit de Tung’ per annum xij d. et pro ~u familie principis per annum ij s. v d. quad.
pro ~u duorum forestariorum ‥ per annum iiij d.
a ~u regis, principum, comitum liberas ‥ esse ‥ statuimus
ab opere regali et ~u regis et principis vel juniorum eorum ‥ libera consistit in aevum
ut tota parrochia Hƿicciorum a ~u aequorum regis ‥ secura permansisset
concedimus ‥ a ~u regis, principum, comitum ‥ liberas eas esse
ab ‥ ~u episcoporum et ab omnium secularium servitutum molestia secura et immunis aeternaliter permaneat
quietos ‥ deduretolle et de ~u forestariorum
ita quod ‥ cottarii ‥ stagna dicto molendino mundarent semel per annum, ad ~um nostrum semel in die
liberam a ~u omnium accipitrum et falconum
pro ~u duorum dextrariorum
omnes rectitudines civitatum regis sunt, et ~um suum cum omnibus rebus que ad illum ~um pertinent(
hoc herbile, i. herba habundans quo nomine ‥ vocatur anser herba ~us
sanguinaria, ~us anserinus idem
fimus terre, fimulus, pata leonis, ~us, ~us columbarum, A.fime of þe erth ,ffemyter ’
1 pāstus, a, um, ¶ 1 part. de pasco ¶ 2 part. de pascor, dépon.
2 pāstŭs, (12) ūs, m. (pasco), ¶ 1 pâture : Cic. Nat. 2, 122 || nourriture des animaux : Cic. Off. 1, 11 ; Nat. 2, 121 ; pl., Cic. Fin. 2, 111 ; Nat. 2, 122 || alimentation végétale de lʼhomme : Lucr. 6, 1127 ¶ 2 [fig.] nourriture : Cic. Phil. 11, 4 ; Tusc. 5, 66.
- 1. het voeren; ➤ ad pastum accedere;
- 2. (meton.) (a) voer [animorum]; (Lucr.) voedsel van mensen (ook metaf.); (b) weide.
Pastos autem et comessationes quas divina autoritas vetat, etc.
Per singulas decanias presbyteri simul conveniant, non Pastis vel potationibus
vacent.Ut per
singulos annos ad annuale meum in meam commemorationem Pastum optimum persolvant
Canonicis S. Juliani. Charta Gilberti Episcopi Parisiensis : Omnesque qui
pro investitura illa pecuniam, Pastum vel aliquid ullo tempore promittent, darent vel
acciperent, sub perpetuo anathemate poneremus.
Concordare in Pastum, in Actis S. Francisci de Paula tom. 1. Aprilis pag. 169. de solvendo in singulos pastus convenire.
Pastoier, pastum dare, convivio excipere.
Caton en Roman:
Quant dois avoec gens Pastoier,
Si dois ta langue castoier
Qu'elle soit de parler courtoise.
Paast, in Charta ann. 1509. ex Chartul. 13. Corb. sign.
Habacuc:
La somme de dix-sept livres
Tournois, avec chascun an deux Paast à ceulx qui seront envoyez pour visiter ledit lieu
d'Ansacq. A voce Apastellerdixerunt, pro Pastum ministrare. Chartul. Corb. sign.
Ezechielad ann. 1419. fol. 70. v°. :
Sera tenus ledit fermier de Apasteller les poissons et trouver la pasture à ses
couls et frais, et warder lesdiz poissons et fosses bien et souffisamment.
Appastelervero vulgari popularique sensu, pro Jugulare,
Couper la gorge, usurpatur in Lit. remiss. ann. 1389. ex Reg. 136. Chartoph. reg. ch. 188 :
Se tu me
approches, je te Appasteleray de ceste cy ; et trait un grant coustel, etc.Omnia victualia ab eadem villa, et ejus custodibus,
secludere, et ipsos in eorum, secundum ejus beneplacitum, reddicionem fame coercere
satagit et anelat.... Sicque Pastus defectum pacientes, comes Dorcestriæ.... et populus
sibi commissus, egere cœperunt.Procuratio, convivium, cœnaticum, etc. de quibus vocabulis, suis locis agimus, seu pro eo jure, quo vassalli et tenentes Principem ac Dominum statis ac definitis vicibus, vel diebus, vel etiam quoties per vassallorum prædia iter agebat, convivio tenebantur excipere : quod quidem jus in præstationes pecuniarias sæpenumero commutatum legitur. Ac
Pastusquidem qui Principes spectabat, mentio est in capitulis post Concilium Romanum ann. 904. cap. 8 :
Ut Pastus Imperatoris ab
Episcopis et Comitibus secundum antiquam consuetudinem solvatur. Et in Charta
Wiglafi Regis Merciorum in Monastico Anglic. tom. 1. pag. 123 : Hoc modo per ævum
liberabo a Pastu Regis et Principum, etc. Concilium Trosleianum ann. 909. cap.
6. initio : Exactiones census ab ipsis Sacerdotibus sibi exquirunt, et xeniis ac
Pastis, vel paraveredis, vel caballorum saginationibus Presbyteros affligunt.
Charta Galonis Episcopi Paris. ann. 1107 : Sciendum vero est, quod illo die
prædictus Pastus redditur, scilicet ex 6. porcis vivis et sanæ
Non Archidiaconus, non ecclesiæ judices, nec censum
mittere, neque Pastum, neque honorem in rebus monasterii accipere audeat.
Charta ann. 1244. in Tabular. Compend. : Major autem Pastum quem dicebat se
habere, etc. Pastus consuetudinarii, in Tabul. S. Cyrici Nivern. num. 80.
Pastus hac notione passim meminerunt veteres Chartæ apud Miræum in Donat. Belgic. lib.
1. cap. 38. Hemeræum in Augusta Viromand. pag. 96. 121. 177. in Regesto pag. 33. 37. 53.
55. Sammarthanos in Episcopis Tolosanis pag. 680. in Monastico Anglic. tom. 1. pag. 100.
236. apud Rouillardum in Meleduno pag. 415. 416. et in Lehuno pag. 57. Jacob. Petitum
post Pœnitentiale Theodori pag. 669. 670. etc. Adde Leges Longob. lib. 3. tit. 12. § 1.
Carol. M. 121.Nec non et super Pastu nuptiali
parochianis ipsis a nubentibus seu nuptis debito ex consuetudine simili. Vide
Missus 1.De manso .... ad Ecclesiam dato nullus
census, neque caballi Pastus a senioribus de Presbyteris requiratur. Eadem
habentur in Concilio apud S. Macram can. 6. Adde Hincmarum Rem. in Capitulis ad
Archidiaconos datis cap. 6. Caballorum saginationibus Presbyteros affligere, in
Concilio Trosleiano ann. 909. can. 6. Gleumonoc dat S. Salvatori Rothonensi Botdearec et Randobrocar cum
massis... sine censu, sine tributo et sine Pastu caballis.du Pasin Stemmat. Armoric. 823 :
Duos nihilominus Pastus, quos ex consuetudine habebant in Obedientia Chameriaci,
unum mihi, alterum canibus meis, unoquoque anno solvendos, etc. Regestum Castri
Lidi in Andibus fol. 27 : Comes habet etiam in terra de Corcillon hostem,
custodiam, talliatam, et in molendino de Sarrevel Pastum canibus semel in anno.
Pastus, in Charta Caroli Calvi pro Ebroino Episcopo Pictav. apud Beslium :
Aut cœnaticum, aut Pastionem, aut laudaticum, etc.Pastus. Joan. de Janua :
Antiquam Patrum regulam sequens, nihil unquam de ordinationibus
accipiendum esse constituo, neque ex datione pallii, neque ex traditione chartarum,
neque ex ea quam nova per ambitionem simulatio invenit appellatione Pastelli.
Hincmarus in Capitulis ad Presbyteros parochiæ suæ cap. 15 : Non quasi ad prandium
ibi ad tabulam resideant, et per tales inconvenientes Pastellos se invicem
gravent. Vide Pastillus.Pastus, seu
Pastelli. Joan. Diaconus lib. 2. de Vita S. Gregorii M. cap. 5 :
Omnes consuetudines quas contra priscam
traditionem Apostolicam noviter pullulasse cognoverat, videlicet de contegendo
Dalmaticis Apostolico feretro, de Pastillatico Et lib.
3. cap. 5 : Cum vero quosdam cognosceret, ad evitanda simoniacæ hæresis crimina,
pestiferæ negotiationis munera Pastellaticum callide vocitare ac hujusmodi mutato nomine
suæ cupiditatis avaritiam velle contegere, etc.Pastelluminterpretatur Sigillum sive ejus impressionem in
pastacerea, quomodo in Brevibus Apostolicis, aliisque privilegiis fieri solet : hinc
Pastillaticumet
Pastellaticum, si eidem fides, specioso nomine dicebatur quidquid pro ejus sigilli impressione exigebant ; quam simoniacam labem penitus sustulisse Gregorium M. refert Joannes Diaconus locis supra laudatis. Nec ab eo dissentit Christianus tom. 1. Rer. Mogunt. pag. 307.
ripaticumexigebant a navibus ad portum appulsis. Charta ann. 851. apud Murator. tom. 2. Antiq. Ital. med. ævi col. 952 :
Asserebant quod Benedictus episcopus eis multas violentias injuste
facit, eo quod eis ripaticum et palificturam et Pastum ad riparios per vim accipiat.....
Ad hæc respondebat præfatus episcopus, quod quotienscumque quislibet negotiator cum suis
navibus in portum ipsum aplicat, omnia hæc, scilicet ripaticum, palificturam et Pastum
ad riparios dare debeat ad partem ecclesiæ. Ibid. col. 953 : Ripaticum et
palificturam dabant et riparios Pascebant, juxta istud pactum.Donavi Pastum in æstivis.....
centum vaccis cum vicibus suis,.... similiter et Pastus consulares gregibus et armentis
de Scala Dei.Pastis. Chronicon Fontanellense cap. 3 :
Wandonis equum qui ibi in Pasto constitutum ceperit, extemplo assumpsit.Concesserunt in perpetuum absque omni penitus calumpnia deinceps
et reclamatione omnes penitus Pastus de majoria Vouarum.Per omnia mea nemora
silvasticum Pastum accipientes, et a nemine requiratur pasnagium. Vide
Pastio.Molendinus tenet in angulis, dimidium boessellum et
Pastum ; nisi idem sit quod Pugillata, quantum pugillo seu manu, vulgariter
Pate, continetur, Gall.
pāstus (1)
- P. of pasco.
pāstus (2) ūs, m
- 1 PA-, pasture, fodder, food: animalia ad pastum accedunt: animantia anquirunt pastum: e pastu decedens, V.: terra fundit ex sese pastūs varios.—Fig., food, sustenance: mendicitatis suae: animorum.
-
…si vitae modum actionemque quaerimus, alterius mens rationibus agitandis exquirendisque alebatur cum oblectatione sollertiae, qui est unus suavissimus pastus animorum, alterius in caede et iniuriis cum et diurno et nocturno metu. age confer Democritum Pythagoram, Anaxagoram…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…ut camelli, adiuvantur proceritate collorum ; manus etiam data elephantost, quia propter magnitudinem corporis difficiles aditus habebat ad pastum. at quibus bestiis erat is cibus ut aliis generis escis vescerentur, aut vires natura dedit aut celeritatem .…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…langueat ; illa autem, in qua feritas quaedam sit atque agrestis immanitas, cum sit immoderato tumefacta potu atque pastu, exsultare eam in somno immoderateque iactari. itaque huic omnia visa obiciuntur a mente ac ratione vacua, ut…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…retinendam non necessarium. Dedit autem eadem natura beluis et sensum et appetitum, ut altero conatum haberent ad naturales pastus capessendos, altero secernerent pestifera a salutaribus. Iam vero alia animalia gradiendo alia serpendo ad pastum accedunt, alia…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…. ita fit ut ne ignem quidem efficere possitis aeternum. Quid enim, non eisdem vobis placet omnem ignem pastus indigere nec permanere ullo modo posse nisi alatur, ali autem solem lunam reliqua astra aquis, alia dulcibus alia…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum
-
…vero, siquidem in voluptate sunt omnia, longe multumque superamur a bestiis, quibus ipsa terra fundit ex sese pastus varios atque abundantes nihil laborantibus, nobis autem aut vix aut ne vix quidem suppetunt multo labore quaerentibus. nec…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…solum et pratis et vineis et arbustis res rusticae laetae sunt, sed hortis etiam et pomariis, tum pecudum pastu, apium examinibus, florum omnium varietate. nec consitiones modo delectant, sed etiam insitiones, quibus nihil invenit…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…, praedicunt, ostenta, portenta, monstra, prodigia dicuntur. arabes autem et Phryges et Cilices, quod pastu pecudum maxime utuntur campos et montes, hieme et aestate peragrantes, propterea facilius cantus avium et volatus notaverunt ;…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…nguinem. Cum ve ro adesum infla tu renovatu mst iecur, Tum ru rsum taetros a vida se ad pastu s refert. Sic ha nc custodem mae sti cruciatu s alo, Quae me perenni vi vum foedat mi…
M. Tullius Cicero, Tusculanae Disputationes
-
…, sed genus ipsum videtis. Iam vero illa etiam notiora, quanto se opere custodiant bestiae, ut in pastu circumspectent, ut in cubilibus delitiscant. Atque illa mirabilia, quod ea quae nuper id est paucis ante saeclis…
M. Tullius Cicero, de Natura Deorum