penetrabilis
penetrabilis, penetrable, vulnerable
Frieze-Dennison Vergil
penetrābilis, e: adj. (penetrō), that can be pierced; in an active sense, piercing, 10.481.
Could not find penetrabilior in Logeion dictionaries.
penetrabilior masculine vocative singular comparative, feminine nominative singular comparative, masculine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of penetrabilis
pĕnĕtrābĭlis, e, adj. [penetro].
- Pass., that can be pierced or penetrated, penetrable (poet. and in post-Aug. prose): corpus nullo penetrabile telo, Ov. M. 12, 166: cum sit nulli penetrabilis, Sen. Const. Sap. 3: pectus ferro, Stat. Th. 2, 653: terra, Just. 4, 1, 2: caput haud penetrabile Nili, inaccessible, Stat. S. 3, 5, 21.—
- II Act., piercing, penetrating (poet. and in post-class. prose): Boreae penetrabile frigus, Verg. G. 1, 93: telum, id. A. 10, 481: harundo, Sil. 7, 649: fulmen, Ov. M. 13, 857: vinum penetrabilius in venas, Macr. 7, 12: querimonia, Gell. 10, 3, 4.—Comp.: sermo Dei est penetrabilior omni gladio ancipiti, Vulg. Heb. 4, 12.—
- III = penetralis (late Lat.): ad regni penetrabilia, Laurent. Hom. 1.
penetrābilis, e (penetro), I) durchdringbar, corpus nullo pen. telo, Ov.: sapiens nulli (telo) est pen., Sen.: profunda altitudo nullis inquirentium spatiis pen., keinem Maße der U. erreichbar, Tac.: terra cavernis quibusdam fistulisque ita pen., ut etc., Iustin. – II) aktiv = durchdringend, durchbohrend, telum, Verg.: fulmen, Ov.: frigus, Verg.: tepor, Sen. de ben. 4, 23, 1: misericordia, ergreifende, Gell. 10, 3, 4: Compar., quia (vinum) tanto penetrabilius efficitur, quanto etc., Macr. sat. 7, 12, 7: sermo dei est penetrabilior omni gladio ancipiti, Vulg. Hebr. 4, 14. Paul. Nol. in Augustin. epist. 121, 18.
opusculi nostri molimen, ita ut ne certatim irruituris invidorum imbribus extet ~e, fidissime contegatur
quanto ‥ ad euri partes magis acceditur, tanto celi faciem quo purior et subtilior, tanto ~ior et inclementior aer illustrat
lynces ~es [v.~l. ~es visu ]
sit ~is in omni sciencia, et precipue in arte arithmetica que est ars verissima
o malitia ‥ quam ~is tu, que ipsam Dei imaginem hominem non jam penetrando sed magis perforando ‥ vulneras
discussis ~ibus cordis nostri ‥ solliciti ne umquam percuti mereamur agamus
de ‥ j secure, iij ~ibus, j hercia ferr’ in manerio de Wolveton’
pĕnĕtrābĭlis, (13) e (penetro) ¶ 1 qui peut être pénétré, percé : Ov. M. 12, 166 ; Sen. Const. 3, 5 || où lʼon peut pénétrer, accessible : Stat. S. 3, 5, 21 ¶ 2 qui pénètre, qui entre : Virg. G. 1, 93 ; En. 10, 481 || penetrabilior Macr. Sat. 7, 12, 7.
- 1. doordringbaar [corpus; pectus ferro];
- 2. in staat om te doorbóren; doordringend, snijdend [fulmen; telum; frigus].
penetrābilis e, adj.
- penetro, penetrable, vulnerable: corpus nullo telo, O.—Piercing, penetrating: Boreae frigus, V.: fulmen, O.