penicillum
Could not find penicillo in Logeion dictionaries.
penicillo neuter dative singular, neuter ablative singular of penicillum
penicillo masculine ablative singular, masculine dative singular of penicillus
pēnĭcillum, i, n., and pēnĭcillus, i, m. dim. [peniculus], lit., a little tail; hence, acc. to diverse usage,
- A painter's brush or pencil: caudam antiqui penem vocabant, ex quo est propter similitudinem penicillus, Cic. Fam. 9, 22, 2; id. Or. 22, 74; Quint. 2, 21, 24: setae e penicillis tectoriis, Plin. 28, 17, 71, § 235; Paul. Sent. 3, 6, 63.—
- B Transf.
- 1 Painting. Plin. 35, 9, 36, § 60.—
- 2 Style of composition: modo mihi date Britanniam, quam pingam coloribus tuis, penicillo meo, Cic. Q. Fr. 2, 15, 2.—
- II A roll of lint, a tent, for wounds, etc., Cels. 2, 10; 7, 7, 6; Plin. 34, 11, 26, § 113.—
- III A small sponge, Col. 12, 18; Plin. 9, 45, 69, § 148.—
- IV A kind of eye-salve, Inscr. Tōchon, Cachets des Ocul. pp. 66 and 71.
pēnicillum, ī, n. u. pēnicillus, ī, m. (Demin. v. peniculus), I) der Pinsel, Cic. u.a. – meton., die Malerei, Plin. 35, 60 sq. – u. dav. übtr. = die stilistische Darstellung, Cic. ad Q. fr. 2, 13, 2 (2, 15. litt. a. § 2). – II) die Wundfäden, das Bäuschchen, die Scharpie, gezupfte Leinwand, Cels. u.a. – III) ein Schwamm zum Abwischen, Colum. u. Plin.
pēnĭcillum, (15) ī, n. , et pēnĭcillus, ī, m. (peniculus), ¶ 1 pinceau : Cic. Or. 22 ; Fam. 9, 22, 2 || [fig.] Plin. 35, 60 || [fig.] = la manière, le style, la touche [de lʼécrivain] : Cic. Q. 2, 15, 2 ¶ 2 charpie : Cels. Med. 2, 10 ¶ 3 éponge : Plin. 9, 148 ; Col. Rust. 12, 18.
➳ la plupart du temps le genre du mot est indiscernable.