peritia

pĕrītĭa, ae, f. [peritus],

• experience, knowledge gained by experience, practical knowledge, skill (not in Cic. or Caes.).
• • • • • α With gen. obj.: locorum et militiae, Sall. J. 46, 8: legum, Tac. A. 4, 58: morum, id. ib. 1, 69: futurorum, Suet. Tib. 67: castra metandi, Plin. 18, 6, 7, § 32: gratiae ac voluptatis (conciliandae), Quint. 2, 15, 24: artis pugnae, Vulg. Judith, 5, 27; Gell. 15, 31, 1.—
        • β With gen. subj.: arte servi vel peritiā uti, Dig. 7, 1, 27.—
        • γ Absol.: peritiā et arte praestans, Tac. H. 4, 30: corona senum multa peritia, Vulg. Ecclus. 25, 8.

perītia, ae, f. (peritus), die Erfahrung in etwas, die durch Erfahrung erlangte praktische Kenntnis, locorum ac militiae, Sall.: caelestium, Spart.: legum, Tac.: futurorum, Gabe der Vorhersehung, Suet. – absol., quibus peritia et verum ingenium est, Sall. fr.: peritiā et arte praestans, Tac.: alci peritia est m. Infin., ii, quibus peritia est ciere ab inferis animas, Lact. 4, 27, 18.

peritia [CL] , knowledge that results from experience, skill, expertise; b (w. quasi-subj. gen. to indicate knowledgeable person); c (w. obj. gen.). tantae ~iae vir Hist. Abb. Jarrow 5; aliqua excerpta scribere curavi quae hebitudo gentis Britanniae dejecerat quia nullam ~iam habuerunt Nen. HB 143; cedo illi qui plus noverit in ista ~ia satis quam ego Ib. 144; hanc ~iam [vv. ll. genealogiam, experitiam] inveni ex traditione veterum Ib. 161; 9‥ ~iam, gleawnesse WW; Scotia ‥ in musica ~ia longe prevalet Gir. TH III 11 p. 155.  b quamvis enim valde multi sint praeter prudentiam vestram, de quorum multum proficere imperitus possim ~ia, et quorum subjacere censurae mea me cogat imperitia Anselm (Mon.) I 5; quod ille Mauritii ~iam cum in litteris tum in civilibus negotiis magni pensaret W. Malm. GR V 434; si eorum ignarus recte scribit aut loquitur, ~ie ejus ascribendum non est J. Sal. Met. 848C; non formido judicium qui et de equitate cause et judicis ~ia et sinceritate confido Ib. 857B; 1250 nisi ipsius conversacio vel ~ia publice nota habeatur StatCantab 199; 1281 de cujus eminenti ~ia, diligencia, et constancia presertim confidimus Reg. Ebor. 6.  c frustra latentium rerum ~iam [gl.: prudentiam, dissertitudinem, doctrinam] applaudunt Aldh. VirgP 44 p. 297; ‘sine litteris’ dicit non quod litteras nescirent sed quod grammaticae artis ~iam non haberent Bede Retract. 1008; piscandi ~ia genti nulla nisi ad anguillas tantum inerat Id. HE IV 13 p. 231; didicit ‥ inibi liberalem grammaticae artis ~iam Wulf. Æthelwold 9; 1159 cum Aurelianensibus qui multarum rerum ~iam et usum habent J. Sal. Ep. (110 p. 176); consecuti estis ‥ vere architecture ~iam et agriculture noticiam R. Cold. Osw. pref. p. 329; ~iam habent legis divine T. Chobham Praed. 79.

pĕrītĭa, (12) æ, f. (peritus), connaissance [acquise par lʼexpérience], expérience : Sall. J. 46, 8 || science, habileté, talent : cui peritia legum Tac. Ann. 4, 58, qui était un savant jurisconsulte ; futurorum Suet. Tib. 67, science de lʼavenir.

peritia , ae. f.
見識。學問。

Suggest a Translation
See an image

perītia ae, f

• peritus, experience, practical knowledge, skill: locorum et militiae, S.: legum, Ta.: peritiā et arte praestans, Ta.