perpello
perpello, to drive, urge, force, compel, constrain, prevail upon
Could not find perpulsi in Logeion dictionaries.
perpulsi perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of perpello
perpulsi masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of perpulsus
per-pello, pŭli, pulsum, 3, v. a., to strike or push violently.
- I Lit. (rare; perh. not in Cic., for in Cic. Cael. 15, 36, the true reading is pepulerunt): nixurit, qui niti vult, et in conatu saepius aliquā re perpellitur, Nigid. ap. Non. 144, 21.—
- II Trop., to drive, urge, force, compel, constrain, prevail upon: perpulit, persuasit, impulit, Paul. ex Fest. p. 216 Müll. (esp. freq. since the Aug. per.; in Curt. always with ut): si animus hominem perpulit, actum est; animo servibit, non sibi: sin ipse animum perpulit, dum vixit, victor victorum cluet, Plaut. Trin. 2, 2, 24 (299): ad deditionem, Liv. 32, 14: callidum senem callidis dolis compuli et perpuli, ut. etc., Plaut. Bacch. 4, 4, 4 (643): numquam destitit Suadere, orare, usque adeo, donec perpulit, Ter. And. 662: Aulum spe pactionis perpulerat, ut, etc., Sall. J. 38, 2; Liv. 2, 61: nec perpelli potuere ut, etc., id. 2, 53: perpellit, ut legatos ad Scipionem mittat, id. 29, 23; 32, 32: aliquem perpellere ne, etc., Sall. C. 26, 4.—With obj.-clause (so perh. only in Tac.): Mithridates Pharasmanem perpulit dolo et vi conatus suos juvare, Tac. A. 6, 39 (33); 11, 29; 13, 54.—
- 2 To impress deeply, make an impression on, influence: candor hujus te et proceritas, voltus oculique perpulerunt, Cic. Cael. 15, 36.
per-pello, pulī, pulsum, ere, einen tüchtigen Stoß geben, heftig anstoßen, -stoßen, I) eig.: alqā re perpelli, Nigid. bei Non. 144, 21. – II) übtr.: 1) mit aller Gewalt antreiben, -vermögen, es dahinbringen, es durchsetzen bei usw., animum p., Plaut.: urbem eo metu ad deditionem, Liv.: alqm ad societatem, Tac.: id (dazu) pecuniā et saepius vi, Tac.: öfter mit Acc. pers. u. folg. ut u. Konj., Sall. u. Liv., od. m. folg. ne u. Konj., Sall.: absol. m. folg. ut u. Konj., Liv. u. Tac. (s. Weißenb. u. M. Müller Liv. 1, 45, 2. Heräus Tac. hist. 3, 54, 12): mit Acc. u. m. folg. Infin., Tac. (s. Dräger Tac. ann. 11, 29. Heräus Tac. hist. 5, 2, 9): ganz absol., suadere, orare usque adeo donec perpulit, so lange, bis er es durchsetzte, Ter. Andr. 662. – 2) auf jmd. einen tiefen Eindruck machen, candor huius te et proceritas, vultus oculique perpulerunt, Cic. Cael. 36.
perpellō, (11) pŭlī, pulsum, ĕre, tr., ¶ 1 pousser, ébranler : Nigid. d. Non. 144, 21 ¶ 2 [fig.] a) ébranler, émouvoir profondément : Cic. Cæl. 36 ; b) décider à, déterminer à : ad rem Liv. 32, 14, décider à qqch. ; aliquem ut, ne Sall. J. 38, 2 ; C. 26, 4, décider qqn à, à ne pas, cf. Liv. 29, 23 ; 32, 32 || [avec inf.] aliquem perpellere conatus juvare Tac. Ann. 6, 29 (33), déterminer qqn. à aider les efforts, cf. Ann. 11, 29 ; 12, 50 ; 13, 54 ; H. 5, 2 || [abst ] décider, déterminer : Ter. Andr. 662.
per-pellō pulī, —, ere,
- to drive, urge, force, compel, constrain, prevail upon: ad deditionem, L.: orare, usque adeo, donec perpulit, carried his point, T.: Aulum spe pactionis, ut, etc., S.: decemviros, ut, etc., L.: perpulit tandem, ut facerent, etc., brought it about, L.: conlegam pactione perpulerat, ne, etc., S.: paelices perpulit delationem subire, induced, Ta.—To impress deeply: candor huius te et proceritas perpulerunt.