pertranseo
Could not find pertransiens in Logeion dictionaries.
pertransiens present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of pertranseo
per-transĕo, īvi, īre, v. n., to go or pass through (post-Aug.).
- I Lit.: cum viridis aspectus (smaragdi), non pertransit, Plin. 37, 5, 18, § 68: terram, Vulg. Gen. 12, 6 et saep.—
- II Transf.
- 1 To go or pass by (late Lat.; not in Sen. Ep. 4, 3), Hier. in Isa. 8, 26, v. 19: Levita, cum esset secus locum et videret eum, pertransiit, Vulg. Luc. 10, 32.—
- 2 To pass away: donec pertranseat indignatio, Vulg. Isa. 26, 20.
per-trānseo, īvī od. iī, īre, I) intr.: A) eig., v. Pers.: 1) überall umherziehen, qui pertransiit benefaciendo et sanando omnes oppressos a diabolo, Vulg. act. apost. 10, 38. – 2) an jmd. vorübergehen, Levita, cum esset secus locum et videret eum, pertransiit, Vulg. Luc. 10, 32. – B) übtr., v. Lebl.: 1) ganz hindurchgehen, cum viridis non pertransit aspectus, Plin. 37, 68. – 2) von einem Punkte zum anderen sich hinübererstrecken, sors filiorum Iudae a vertice montis usque ad fontem aquae, Vulg. Iosuë 15, 9. – v. Zuständen = sich erstrecken über usw., in omnes homines mors pertransiit, Vulg. Roman. 5, 12. – 3) ganz vorübergehen, a) v. der Zeit, ganz verstreichen, -verfließen, cum pertransissent decem dies, Vulg. 1. regg. 25, 38. – b) v. Zuständen, ganz vorübergehen, donec pertranseat indignatio, Hieron. in Iob 8, 26. v. 19: donec pertranseat furor tuus, Vulg. Iob 14, 13. – II) tr., ein Land ganz durchziehen, durch ein Land hindurchziehen, Caucasum, Albanos, Scythas, Hieron. epist. 53, 1: Macedoniam, Vulg. 1. Cor. 16, 5: fines Assyriorum, Vulg. Iudith 2, 12 (vgl. 3, 14): terram usque ad locum Sichem, Vulg. genes. 12, 6. – ➳ Ungew. Imperf. pertransiebam, Itala Luc. 19, 1: Futur. pertranseam, Itala psalm. 41, 5, pertransiet, Vulg. Sirach 39, 5; Dan. 11, 40. Itala psalm. 102, 16.
pertrānsĕō, īvī ou ĭī, ĭtum, īre, ¶ 1 intr., passer outre, aller au-delà : Vulg. Luc. 10, 32 || passer à travers : Plin. 37, 68 || [fig.] sʼécouler [en parl. du temps] : Vulg. Reg. 1, 25, 38 || se passer, cesser : Vulg. Is. 26, 20 ¶ 2 tr., passer, traverser : Hier. Ep. 53, 1.
➳ pertransiet au lieu de -sibit Itala Psalm. 102, 16.