phalero
Could not find phalerati in Logeion dictionaries.
phalerati perfect passive participle neuter genitive singular, perfect passive participle masculine vocative plural, perfect passive participle masculine genitive singular, perfect passive participle masculine nominative plural of phalero
phalerati masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of phaleratus
phălĕro, āre, v. a. [phalerae],
- to adorn with trappings, ornament the breast (late Lat.): animalia phalerari sibi magis quam nodari gaudent, Ambros. Cant. Cantic. 1, 43.—Fig., to deck, set off, display: eloquentiae phalerandae gratiā, Ambros. Off. Min. 1, 12, 44.
- —Hence, phălĕrātus, a, um, adj.
- . Lit., wearing an ornament for the forehead and breast: equi, Liv. 30, 17: cursor, Petr. 28, 4: turba Mazacum atque cursorum, Suet. Ner. 30.—
- II Trop., decorated, ornamented: phaleratis dictis aliquem ducere, with fine speeches, Ter. Phorm. 500.
phalero, āre (phalerae), mit Stirn- od. Brustschmuck versehen, phalerata tempora (Schläfe) vittis, Prud. psych. 30: animalia phalerari sibi magis, quam nodari gaudent, Ambros. cant. cantic. 1. § 43. – bildl., mit äußerlichem Schmucke-, mit Prunk versehen, eloquentiae phalerandae gratiā, Ambros. de off. min. 1, 12, 44.
See: phalerare
phălĕrō, āre (phaleræ), tr., orner, surcharger dʼornements : Ambr. Cant. 1, 43 ; Off. 1, 12, 44.