pico
Could not find picatumque in Logeion dictionaries.
picatumque neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of pico
pĭco, āvi, ātum, 1, v. a. [pix], to bedaub with pitch, to pitch, to tar.
- I Lit.: dolia picata, lacus, vinarius picatus, Cato R. R. 25 sq.: dolia, Suet. Claud. 16: parietes, Plin. 36, 22, 48, § 166; 11, 7, 6, § 16.—
- II Transf., to season with pitch: vinum, Col. 12, 23.— Hence, pĭcātus, a, um, P. a., pitchy: vinum picatum, wine that has naturally a pitchy taste, Plin. 23, 1, 24, § 47; 14, 2, 4, § 26; Mart. 13, 107.
pico, āvī, ātum, āre (pix), I) mit Pech bechmieren, verpichen, teeren, interiores partes (tegularum) curiosius, Vitr.: dolia bene, Suet.: parietes, Plin.: picata dolia, Cato u. Colum.: cadus picatus, Ps. Verg. – II) mit Pech anmachen, -würzen, vinum picatum, mit Pech schmackhafter gemachter, Colum., oder von Natur nach Pech schmeckender, Mart.
See: picare
See: picere
pĭcō, (12) āvī, ātum, āre (pix), tr., poisser, enduire de poix, boucher avec de la poix : Cato Agr. 25 ; Suet. Claud. 16 ; v. picatus 1.
Picones et palas et expletam et alia aptamenta inde
asportaverant.