pigneror
pigneror, to take as a pledge, accept as earnest
Could not find pignerando in Logeion dictionaries.
pignerando present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular of pigneror
pignerando present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular of pignero
pignĕror, ātus, 1, v. dep. a. [pignus]. Lit., to take as a pledge; hence, trop.,
- I To make one's own, to appropriate (rare but class.): Mars ipse ex acie fortissimum quemque pignerari solet, Cic. Phil. 14, 12, 32: maximas ingenii, consilii partes sibi ad utilitatem suam, id. Rep. 1, 4, 8 (cited in Non. 477, 31 sq.): fidem militum praemio pigneratus, Suet. Claud. 10.—
- II To accept as certain: quod das mihi, pigneror, omen, Ov. M. 7, 621.
pīgneror, ātus sum, ārī (pignus), pfänden, zum Pfande nehmen; dah. bildl., I) etw. als Unterpfand annehmen, quod das mihi, pigneror omen, nehme ich als Unterpf. (der Erfüllung meines Gebetes) an, Ov. met. 7, 621. – II) zu seinem Eigentume machen, verbindlich machen, Mars fortissimum quemque pignerari solet, Cic.: fidem militum praemio, Suet.
pignĕror, (15) ātus sum, ārī (pignus), tr., prendre en gage, sʼassurer en nantissement : Mars ipse ex acie fortissimum quemque pignerari solet Cic. Phil. 14, 32, Mars lui-même prend dʼordinaire dans la mêlée tous les plus braves comme ses élus ; [fig.] pignerari aliquid omen Ov. M. 7, 261, accepter qqch. comme une promesse du ciel.
- 1. (Ov.) als onderpand aannemen, ook metaf. [omen];
- 2. aanspraak maken op, zich toe-eigenen; ➤ Mars fortissimum quemque ~ solet; fidem militum praemio ~.
pīgneror ātus, ārī, dep.
- pignus, to take as a pledge, accept as earnest: omen, O.—To lay claim to, appropriate: ex acie fortissimum quemque.