planto
Could not find plantandum in Logeion dictionaries.
plantandum present passive gerundive plural, present passive gerundive plural, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of planto
planto, āre, v. a. [planta].
- To set, plant, transplant (cf. sero): hoc modo plantantur punicae, Plin. 17, 10, 13, § 67; Pall. 4, 5: vineam, Vulg. Luc. 20, 9 et saep. —
- II To fix in place, and hence, to form, make: qui plantavit aurem, non audiet? Vulg. Psa. 93, 9.
planto, āvi, ātum, āre (planta), I) pflanzen, versetzen, Gartengewächse, Pallad.: junge Bäume, Plin.: vineam, nemus, Vulg.: arborem fici habere plantatam (gepflanzt), Vulg. – II) bepflanzen, inculta, Vulg. Ezech. 36, 36.
See: plantare
plantō, āvī, ātum, āre (planta), tr., planter : Plin. 17, 67 || [fig.] former : Vulg. Psalm. 93, 9 ; Cypr. Ep. 52, 4.
Rejeton. Stat. Bonon. ann. 1250-67. tom. 1. pag. 287 :
Si Plantones incisi fuerint vel devastati comune illius terre in cujus curia
fuerint vel guardia eo anno in quo plantati fuerint teneatur emendare domino Plantonum
xviii. bononinos pro quolibet Plantone inciso.