plico
plico, to fold, wind, coil
Frieze-Dennison Vergil
plicō, cāvī or cuī, cātus or citus, 1, a.: to wind together, fold, coil, 5.279.
Could not find plicatis in Logeion dictionaries.
plicatis present active indicative 2nd plural of plico
plĭco (plĭcāvi, plĭcui, acc. to Prisc. p. 680 P.), plĭcātum and plĭcĭtum, āre, v. a. [root plic-; Gr. πλέκω; v. plecto],
- to fold, to lay or wind together, to fold up, double up (poet. and in post-class. prose; cf.: complico, plecto, necto, flecto), Lucr. 4, 828: quaedam plicata, id. 6, 1086: chartam, Mart. 4, 83, 7: seque in sua membra plicantem (anguem), winding or coiling himself up, Verg. A. 5, 279; Gell. 17, 9, 9: decas plena his quattuor numeris gradatim plicatis integratur, folded together, i.e. added, Mart. Cap. 7, § 734: ostiola plicabantur, Vulg. Ezech. 41, 24: et cum plicuisset librum, id. Luc. 4, 20.
plico, uī, ātus, āre (πλέκω), falten, zusammenfalten, -legen, -wickeln, chartam, Mart.: librum, Vulg.: se in sua membra, v. der Schlange, Verg.: quod plicabatur, das Gewickelte, Gell.: caelum plicabitur ut liber, Augustin.: iunctura quasi anellis hamisque plicata, Lucr.: historia ingens minutissime scripta, artissime plicata, so eng wie möglich zusammengerollt, Sen. – ➳ Perf. plicui, Vulg. Luc. 4, 20: plicavi ohne Beleg angef. von Prisc. 9, 32.
See: plicare
plĭcō, (14) ātum, āre (πλέκω), tr., plier, replier : Lucr. 4, 828 ; Virg. En. 5, 279 || enrouler [un ms.] : *Sen. Ep. 95, 2.
➳ pf. -avi Prisc. Gramm. 9, 32 [sans ex.] ; -ui Vulg. Luc. 4, 20.
plico , as, avi vel ui, atum vel itum, are.
疉。皺。摺。— chartam 疉封札。— se in sua membra 自繞。自蟠。
Suggest a Translation
See an image
疉。皺。摺。— chartam 疉封札。— se in sua membra 自繞。自蟠。
Suggest a Translation
See an image
plicō —, —, āre
- PARC-, to fold, wind, coilse in sua membra (anguis), coiling up, V.