pondero
pondero, to weigh
Could not find ponderatis in Logeion dictionaries.
ponderatis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of pondero
pondĕro, āvi, ātum, 1, v. a. [pondus], to weigh a thing (syn. examino).
- I Lit.: granum, Plin. 18, 7, 12, § 66: semper amatorum ponderat illa sinus, Prop. 2, 13 (3, 8), 12: pugnos, Plaut. Am. 1, 1, 156 (308): in unum omnia ponderata confunduntur, Scrib. Comp. 106.—
- II Trop., to weigh in the mind, to ponder, consider, reflect upon (class.): imprimis, quo quisque animo fecerit, ponderandum est, Cic. Off. 1, 15, 49: momento suo unamquamque rem ponderandam, id. Font. 6, 21: verborum delectum aurium judicio, id. de Or. 3, 37, 150: omnia voluptatibus et doloribus, id. Leg. 1, 13, 39: quid quisque admiserit non ex crimine, sed ex moribus ejus ... est ponderandum, id. Sull. 25, 69: non ex libidine aut levitate testium causas honestorum hominum ponderari, id. ib. 28, 89: non esse fidem ex fortunā ponderandam, id. Part. 34, 117: causas non ratione, sed verbis, id. Caecin. 21, 60: consilia eventis, id. Rab. Post. 1, 1: dum inventa ponderant et dimetiuntur, Quint. 8 prooem. § 27.—Hence,
- A pon-dĕrans, antis, P. a., in a neuter sense, weighing, weighty, heavy (post-class.): affectu ponderantiore, Sid. Ep. 8, 6 med. dub. (al. ponderatiore).—
- B pondĕrātus, a, um, P. a., weighed, pondered, well considered: ponderatiora beneficia, Nep. Fragm. 2 (fr 58 PHI) (v. also under ponderans).—Hence, adv.: pondĕrātē, with due consideration (late Lat.), Hier. in Psa. 36; pondĕrātim, Cassiod. Var. 2, 40.
pondero, āvi, ātum, āre (pondus), I) wägen, abwägen, pugnos, Plaut.: granum, Plin.: amatorum sinus, Prop. – II) übtr., geistig abwägen = erwägen, beurteilen, causas, Cic.: beneficia, Cic.: inventa ponderare et dimetiri, Quint. – m. Ang. womit? wonach? durch Abl. od. durch ex m. Abl., verborum delectum aurium quodam iudicio, Cic.: consilia eventis, Cic.: nolite brevitate orationis meae potius quam rerum ipsarum magnitudine crimina ponderare, Cic.: non esse fidem ex fortuna ponderandam, Cic.
See: ponderare
pondĕrō, (12) āvī, ātum, āre (pondus), tr., peser : Plin. 18, 66 || [fig.] mesurer, estimer, apprécier, juger : aliquid ex aliqua re Cic. Sulla 69, apprécier qqch. dʼaprès qqch., cf. Sulla 89 ; Part. 117 ; verborum delectum aurium judicio Cic. de Or. 3, 150, déterminer le choix des mots en sʼappuyant sur le jugement de lʼoreille, cf. Cæc. 60 ; Pis. 98 ; Leg. 2, 43.
- 1. (poët.; postklass.) (af)wegen [granum];
- 2. (metaf.) overwegen, beoordelen [causas; (naar, op: abl. of ex) omnia voluptatibus; consilia ex eventis].
ponderō āvī, ātus, āre
- pondus, to weigh: amatorum sinūs, i. e. value the pockets, Pr.—Fig., to weigh, ponder, consider, reflect: quid posset: verborum delectum aurium iudicio: si causae non ratione, sed verbis, ponderantur.