postulatus
postulatus, a claim, suit, complaint
Could not find postulatusque in Logeion dictionaries.
postulatusque masculine nominative plural, masculine nominative singular, masculine genitive singular, masculine accusative plural of postulatus
postulatusque perfect passive participle masculine nominative singular of postulo
postŭlātus, ūs, m. [postulo],
- a claim or demand in a court of justice, a suit: ventum in jus est: postulatu audito, etc., Liv. 4, 9, 6.
pōstulātus, Abl. ū, m. (postulo), das Anbringen, Gesuch vor Gericht, postulatu audito matris, Liv. 4, 9, 6.
1 postŭlātus, a, um, part. p. de postulo.
2 postŭlātŭs, (16) abl. ū, m. , demande en justice, plainte : Liv. 4, 9, 6.
Sex floreni, nuncupati Postulati, valentes viij. lib. ij. sol. Lit.
remiss. ann. 1468. in Reg. 195. Chartoph. reg. ch. 80 : Jehan Morel dist que on lui avoit osté ung ou deux linceulx de lit et une maille Postulat.
Pluseurs pieces d'or, tant mailles de Rein, Postulas, comme autres, in aliis
ann. 1469. ibid. ch. 256. Rursum aliæ ann. 1478. in Reg. 206. ch. 377 : Lequel
Pierrequin et le suppliant donnerent chacun une obole Postulat à icellui Domino pour sa
peine. Vide Prædulati solidi.(postulātus, ūs)
m
- postulo, a claim, suit, complaint: postulatu audito, etc., L.