praefectorius
Could not find praefectorio in Logeion dictionaries.
praefectorio masculine ablative singular, masculine dative singular, neuter ablative singular, neuter dative singular, masculine ablative singular, masculine dative singular of praefectorius
praefectōrĭus, a, um, adj. [praefectus],
- of or belonging to a prefect: vir, an ex-prefect, Dig. 1, 9, 1; also subst.: prae-fectōrĭus, ii, m., Sid. Ep. 1, 11.
praefectōrius, a, um (praefectus), zum Präfekten gehörig, vir praefectorius, Sulp. Sever. u. ICt., od. bl. praefectorius, Sidon., ein gewesener Praefectus: loca, Gromat. vet.
hac inter eos dissensione cardinalium auctoritati et ~ie dignitati displicente
ego W. ‥ Londoniensis diocesis publicus ‥ imperiali alme urbis ~ie dignitatis auctoritate notarius
primitus Merevingi, postmodum ~ii, demum agnominati sunt [in marg.: a tempore Pipini, qui ex prefecto palacii factus est rex ]
1 præfectōrĭus, a, um, de préfet, du préfet : Dig. 1, 9, 1.
Erat tunc temporis Faustus, nobilissimus vir Præfectorius, etc. Warnahar.
in Pass. ejusd. cap. 1. de eodem Fausto : Nobilissimæ familiæ vir, senatoria
dignitate conspicuus, et prætorianis fascibus sublimatus.