praefectorius
Could not find praefectorium in Logeion dictionaries.
praefectorium masculine genitive plural, neuter genitive plural, masculine accusative singular, neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of praefectorius
praefectōrĭus, a, um, adj. [praefectus],
- of or belonging to a prefect: vir, an ex-prefect, Dig. 1, 9, 1; also subst.: prae-fectōrĭus, ii, m., Sid. Ep. 1, 11.
praefectōrius, a, um (praefectus), zum Präfekten gehörig, vir praefectorius, Sulp. Sever. u. ICt., od. bl. praefectorius, Sidon., ein gewesener Praefectus: loca, Gromat. vet.
hac inter eos dissensione cardinalium auctoritati et ~ie dignitati displicente
ego W. ‥ Londoniensis diocesis publicus ‥ imperiali alme urbis ~ie dignitatis auctoritate notarius
primitus Merevingi, postmodum ~ii, demum agnominati sunt [in marg.: a tempore Pipini, qui ex prefecto palacii factus est rex ]
1 præfectōrĭus, a, um, de préfet, du préfet : Dig. 1, 9, 1.
Erat tunc temporis Faustus, nobilissimus vir Præfectorius, etc. Warnahar.
in Pass. ejusd. cap. 1. de eodem Fausto : Nobilissimæ familiæ vir, senatoria
dignitate conspicuus, et prætorianis fascibus sublimatus.