praeligo
praeligo, to bind on before, bind to
Could not find praeligans in Logeion dictionaries.
praeligans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of praeligo
prae-lĭgo, āvi, ātum, 1, v. a.
- To bind on before, to bind: arida sarmenta praeligantur cornibus boum, Liv. 22, 16: cauda pecoris quam arctissime praeligata, Plin. 29, 2, 10, § 38: salice marginem, id. 17, 14, 24, § 109.—
- II To bind around, tie about a thing: statuae coronam candida fascia praeligatam imponere, Suet. Caes. 79: pars palmitis praeligata, Plin. 17, 22, 35, § 180: linum, quo praeligata infra caput vipera pependerit, id. 30, 5, 12, § 40.—
- 2 Transf.
- a To bind up, tie up: os praeligatum, Cic. Inv. 2, 50, 149: vulnera nodo Herculis, Plin. 28, 6, 17, § 63.—
- b To cover, veil: vestibus capita, Petr. 102, 16.—
- B Trop., to bind, fetter, charm: o praeligatum pectus! bound up, i.e. obdurate, Plaut. Bacch. 1, 2, 28 (136).
prae-ligo, āvī, ātum, āre, I) vorn anbinden, fasces virgarum atque aridi sarmenti cornibus boum, Liv. 22, 16, 7: cauda pecoris artissime praeligata, Plin. 29, 38. – II) etw. mit etw. umbinden, A) übh.: coronam auream candidā fasciā praeligatam, Suet. Caes. 79, 1: praeligata infra caput vipera, Plin. – B) insbes.: 1) zubinden, verbinden, a) eig.: os obvolutum est folliculo et praeligatum, Cic.: oculos, Spart.: vulnera, Plin.; vgl. Sillig Plin. 24, 179. – im Bilde, praeligatum pectus, ein verstocktes Herz, Plaut. Bacch. 136. – b) übtr., bedecken, verhüllen, capita vestibus, Petron. 102, 16. – 2) abbinden, dextro teste praeligato, Plin. 8, 188 u. 30, 148.
prælĭgō, (14) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 lier par- devant ou par-dessus : Liv. 22, 16, 7 ; Plin. 29, 38 || lier autour : Suet. Cæs. 79 ¶ 2 couvrir, envelopper, bander : Cic. Inv. 2, 149 ; Plin. 28, 63 ; Petr. 102, 16 ; [fig.] præligatum pectus Pl. Bacch. 136, cœur bouché.
- 1. aan de voorkant vastbinden aan (m. dat.) [fasces virgarum cornibus boum];
- 2. dicht-, toebinden [ōs folliculo; vulnera]; ➤ (metaf.) praeligatum pectus (Plaut.) verstokt hart;
- 3. (postklass.) omwinden [coronam auream candidā fasciā; capita vestibus].
prae-ligō —, ātus, āre,
- to bind on before, bind to: fasces praeligantur cornibus, L.—To bind up, tie up: os praeligatum.