praeuro
Frieze-Dennison Vergil
praeūrō, ussī, ūstus, 3, a.: to burn at the point, 7.524.
Could not find praeustae in Logeion dictionaries.
praeustae perfect passive participle feminine genitive singular, perfect passive participle feminine dative singular, perfect passive participle feminine nominative plural, perfect passive participle feminine vocative plural of praeuro
prae-ūro, ussi, ustum, 3, v. a.,
- to burn before, burn at the end or point (class. but not in Cic.); esp. freq. in part. perf.: hasta praeusta, Liv. 1, 32: stipites ab summo praeacuti et praeusti, Caes. B. G. 7, 73, 6; cf.: multae praeustae sudes, id. ib. 5, 40: sudibus praeustis, Verg. A. 7, 524: praeusta et praeacuta materia, Caes. B. G. 7, 22 fin.: tela, hardened in the fire, Tac. A. 2, 14.—
- II In gen., to scorch, parch, wither: ne (uvae) praeurantur, Col. Arb. 11, 2 (dub.; al. perurantur).—
- B Also of cold: praeustis in transitu Alpium nive membris, frost-bitten, Plin. 3, 20, 24, § 134; cf. aduro.
See: praeurere
præūrō, (13) ussī, ustum, ĕre, tr., [employé surtout au part. præustus ] brûlé par le bout : Cæs. G. 5, 40, 6 ; 7, 73, 6 ; Liv. 1, 32, 12 || [fig.] membra præusta nive Plin. 3, 134, membres gelés.