praevalidus
praevalidus, very strong, of superior strength
Could not find praevalida in Logeion dictionaries.
praevalida feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of praevalidus
praevălĭdus, a, um, adj. [praevaleo], very strong (not in Cic. or Caes.).
- I Lit.
- A Of persons: juvenis, Liv. 7, 5: legiones, Vell. 2, 69, 2: cohortes, Tac. H. 2, 28.—
- B Of things: manus, Ov. H. 9, 80: ramus, Suet. Vesp. 5.—
- II Trop., very strong, very powerful, prevailing, prevalent.
- A Of persons, Tac. A. 3, 35.—
- B Of things: urbes, Liv. 27, 39: neu (terra) se praevalidam primis ostendat aristis, too strong, bearing too abundantly, Verg. G. 2, 252: nomina equitum, great, imposing, Tac. A. 12, 60 fin.: praevalida et adulta vitia, prevalent, id. ib. 3, 53.—Hence, adv.: praevă-lĭdē, very strongly (post-Aug.), Plin. 17, 14, 24, § 108.
prae-validus, a, um, sehr stark, I) eig.: iuvenis, Liv.: ramus, Suet.: moles, Stat.: robora (Eichenstämme), Cypr. – II) bildl., sehr mächtig, a) v. Pers. usw.: Blaesus, Tac.: urbs, Liv.: apud ipsum Marcum praevalidus, sehr viel geltend, sehr angesehen, Vulc. Gallic. – b) v. Lebl.: terra, zu fruchtbar, zu stark tragend, Verg.: nomina equitum, mächtig, bedeutend, Tac.: vitia, überhand genommene, Tac.
prævălĭdus, (12) a, um, très fort, très vigoureux, très robuste : Liv. 7, 5 ; Tac. H. 2, 28 || [fig.] prævalidæ urbes Liv. 27, 39, 9, villes très fortes || fort, redoutable : Tac. Ann. 3, 35 ; prævalida vitia Tac. Ann. 3, 53, vices très forts || puissant, considérable, considéré : Tac. Ann. 12, 60 || très fertile : Virg. G. 2, 252.
prae-validus
adj.,
- very strong, of superior strength: iuvenis, L.: manus, O.: cohortes, Ta.: Neu (terra) se praevalidam primis ostendat aristis, too strong, V.: nomina equitum, imposing, Ta.