praevideo
praevideo, to see first, see beforehand, foresee
Frieze-Dennison Vergil
praevideō, vīdī, vīsus, 2, a.: to see beforehand; foresee, 5.445.
Could not find praevisa in Logeion dictionaries.
praevisa perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of praevideo
prae-vĭdĕo, vīdi, vīsum, 2, v. a., to see first or beforehand, to foresee.
- I Lit. (poet.): ictum venientem a vertice, Verg. A. 5, 444: an, quia praevisos in aquā timet hostia cultros? Ov. F. 1, 327: cultri in liquidā praevisi undā, Ov. M. 15, 135.—
- II Transf., mentally,
- A To foresee, anticipate, discern beforehand (class.): de re publicā, quam praevideo in summis periculis, Cic. Att. 6, 9, 5: praevisā locorum utilitate, Tac. A. 12, 63: nec praeviderant impetum hostium milites, nec, si praevidissent, satis virium ad arcendum erat, id. H. 4, 15; Plin. Ep. 1, 20, 13; Tac. A. 12, 40: non tantum praevisa, sed subita expedire, id. ib. 14, 55: praevisum periculum subterfugere, Suet. Aug. 10. —
- B To provide (late Lat.): quod ne fieret consilio solerti praevidit, Amm.21, 8, 3.
prae-video, vīdī, vīsum, ēre, I) schon zuvor (früher) sehen, -erblicken, a) physisch: ictum venientem a vertice, Verg. Aen. 5, 444 sq.: praevisi in aqua (des Wasserbeckens beim Opfer) cultri, Ov. fast. 1, 327: u. so cultri in liquida praevisi unda, Ov. met. 15, 135: quod praevisā locorum utilitate peiora legissent, Tac. ann. 12, 63. – b) geistig: quisque quasi fortissimum amplectitur, cum ab alio dictum est quod ipse praevidit, was er selbst schon vorhergesehen (darüber gedacht hat), Plin. ep. 1, 20, 13. – II) übtr.: A) etw., ehe es eintritt, vorher-, voraussehen, res publica, quam praevideo in summis periculis, deren politische Lage, wie ich voraussehe, höchst bedenklich ist, Cic. ad Att. 6, 9, 5: pr. impetum hostium, Tac. ann. 4, 15: quod nobis praevisum, Tac. ann. 12, 40: qui me non tantum praevisa sed subita expedire docuisti, Tac. ann. 14, 55. – B) Vorsorge tragen, m. folg. ne u. Konj., quod ne fieret, consilio sollerti praevidit, Amm. 21, 8, 3. – ➳ Oft verwechselt mit provideo, w. vgl.
See: praevidere
prævĭdĕō, (13) vīdī, vīsum, ēre, tr., ¶ 1 voir auparavant, apercevoir dʼavance : Virg. En. 5, 444 ; Ov. F. 1, 327 ¶ 2 [fig.] prévoir : Cic. Att. 6, 9, 5 ; Plin. Min. Ep. 1, 20, 13 ; Tac. Ann. 12, 40 ; 63 ; H. 4, 15 ; Suet. Aug. 10 ¶ 3 = provideo Amm. 21, 8, 3.
- 1. (poët.; postklass.) van tevoren zien [ictum venientem];
- 2. (metaf.) voorzien, voorvoelen [impetum hostium]; ➤ praevisum periculum subterfugere.
prae-videō vīdī, vīsus, ēre,
- to see first, see beforehand, foresee: ictum venientem a vertice, V.: cultri in liquidā praevisi undā, O.—Fig.: de re p., quam praevideo in summis periculis, discern beforehand: impetum hostium, Ta.