primordialis
Could not find primordiale in Logeion dictionaries.
primordiale neuter accusative singular, neuter nominative singular, neuter vocative singular of primordialis
prīmordĭālis, e, adj. [primordia],
- that is first of all, original, primordial (eccl. Lat.): lex, Tert. adv. Jud. 2: causa, Amm.30, 1.—Adv.: prīmordĭālĭter, from the beginning, originally (post-class.): in regiones suas, unde primordialiter exsistunt, corpore naturaliter feruntur, Claud. Mamert. Stat. Anim. 2, 5; Aug. Trin. 3, 9.
prīmōrdiālis, e (primordium), allererst, ursprünglich, causa, Amm. 30, 1. § 1: lex, Tert. adv. Iud. 2.
expleto igitur, licet summatim, ~i expositionis nostrae ordine
illud depositum sub quo omnis spei pristine collocaverat ~e secretum
propter distantiam a suo principio primo et ~i
si enim beatus Jeronymus, ab infancia in fundamentis ~ibus scienciarum ‥ enutritus
ut spiritum ad imaginem Trinitatis creatum post presentis miserie incolatum ad suum reducat ~e prototypum
conatur illam [sc. execucionem voti ] ad novos reducere tractatus, et amfractus, ad ~ia reducendo principia, quasi materia non sit satis trita et notoria
haec est illa divisio ~is qua divisit Deus inter lucem et tenebras
quasi quodam modo quattuor dierum munera ~es quattuor dierum creationes designarent
ad creationem ~is materie ex qua omnia creata sunt
quid ‥ sit yle, quid ~is materia investigaverunt multi, sed pauci veritatem assecuti sunt
vide quod tribus nominibus appellant materiam illam ~em iiij elementorum
de opere ~i sex dierum
prīmōrdĭālis, e (primordium), primordial : Tert. Jud. 2.
Verbum primordiale, apud Tertull. adv. Judæos cap. 2.
Primordialis causa, apud Ammian. lib. 30. initio.
Hos quædam terra quæ vocatur Schiacca regalis dominii, sed dehabitata,
Primordialiter receptavit. Utuntur præterea S. August.