prodigialis
Could not find prodigiali in Logeion dictionaries.
prodigiali neuter ablative singular, masculine dative singular, feminine dative singular, neuter dative singular, feminine ablative singular, masculine ablative singular of prodigialis
prōdĭgĭālis, e, adj. [prodigium].
- Unnatural, strange, wonderful, portentous, prodigious (post-class.): res, Amm.25, 10, 1: caput, Claud. in Ruf. 2, 434: signa, Prud. Ham. 467.—Adverb.: prodigiale canens, Stat. Th. 7, 403: cometes prodigiale rubens, Claud. Rapt. Pros. 1, 232.—
- II That averts bad omens (Plautin.): prodigialis Juppiter, Plaut. Am. 2, 2, 107 (739).—Adv.: prōdĭgĭā-lĭter, unnaturally, in a strange manner, prodigiously (poet. and in post-Aug. prose): variare rem unam, Hor. A. P. 29: accidere, Col. 3, 3, 3.
prōdigiālis, e (prodigium), I) Unnatürliches-, Ungünstiges abwendend, davor schützend, Iuppiter, Plaut. Amph. 739. – II) ungeheuerlich = unnatürlich, wunderbar, abenteuerlich, res, Amm.: prodigiale, adv., Stat.
omnibus ad hec agenda intentis, ~e quid a parte Flandrensium evenire contigit
o stupende novitatis ~e secretum!
conticuere ‥ utrique, et intentius ad tam ~e mysterium ora convertebant
quippe tot enormes artus cernens animalis, / mirator stupidus fit forme prodigialis
incredibilis quidem et ~is injuria nature, si non extarent certa vestigia veritatis
non potest illud ~e portentum verbis describi
similitudine ~i extraneatisque incursibus ipsos comminatorie tentavit in peccatis immergere(
~is proditor ipse prodigusque malorum
quibusdam ~ibus adinventionibus ‥ resplenduit civitas
prōdĭgĭālis, (16) e (prodigium), ¶ 1 qui détourne les mauvais présages, protecteur : Pl. Amph. 737 ¶ 2 qui tient du prodige, prodigieux, merveilleux : Amm. 25, 10, 1 || -āle, adv., dʼune manière merveilleuse : Stat. Th. 7, 403.
- 1. (Plaut.) ongunstige voortekens afwendend [Iuppiter];
- 2. (poët.; postklass.) wonderbaarlijk, onnatuurlijk.