profligator
profligator, a spendthrift, prodigal
Could not find profligatorum in Logeion dictionaries.
profligatorum masculine genitive plural of profligator
profligatorum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural of profligo
prōflīgātor, ōris, m. [1. profligo],
- a spendthrift, prodigal (post-Aug.): ganeo et profligator, Tac. A. 16, 18: justitiae, Ennod. Dict. 18.
prōflīgātor, ōris, m. (profligare), I) der Vernichter, iustitiae, Ennod. diction. 15. – II) der Verschwender, Tac. ann. 16, 18.
prōflīgātŏr, (16) ōris, m. , destructeur : Ennod. Dict. 15 || dissipateur, prodigue : Tac. Ann. 16, 18.
prōflīgātor ōris, m
- profligo, a spendthrift, prodigal, Ta.