prolongo
Could not find prolongata in Logeion dictionaries.
prolongata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of prolongo
prolongo, āvi, 1, v. [pro-longus],
- to lengthen, prolong, extend (late Lat. for prorogo, profero, duco): dies, Vulg. Deut. 6, 2: iniquitatem suam, id. Psa. 128, 3; Hilar. ad loc.; id. in Psa. 119, 13; Aug. Serm. 9, 2: sermonem, Vulg. Ezech. 12, 28.
prōlongo, āvī, ātum, āre (pro u. longus), verlängern, weiter hinaussetzen, oft bei den Eccl., zB. dies alcis, Vulg. deuter. 6, 2: iniquitatem suam, Vulg. psalm. 128, 3: incolatus meus prolongatus est, Vulg. in psalm. 119, 5.
See: prolongare
prōlongō, āvī, ātum, āre (pro, longus), tr., prolonger, allonger : Vulg. Deut. 6, 2.
- 1. verlengen, rekken [vitam];
- 2. uitstellen, afhouden.