promissor
promissor, a promiser, braggart
Could not find promissorum in Logeion dictionaries.
promissorum masculine genitive plural of promissor
promissorum neuter genitive plural, masculine genitive plural of promissus
promissorum perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter genitive plural of promitto
promissorum neuter genitive plural of promissum
prōmissor, ōris, m. [promitto],
- a promiser, esp. who promises great things (very rare), Hor. A. P. 138; Quint. 1, 5, 6 Zumpt.
prōmissor, ōris, m. (promitto), I) der Verheißer, Augustin. serm. 127, 1: bes. der prahlende, der Prahler, Hor. de art. poët. 138. – II) als gerichtl. t. t., der Versprecher (Ggstz. stipulator), a) der ein feierliches Versprechen auf dem Wege der Stipulation zu leisten gehalten ist, der Stipulationsverpflichtete, ICt. – b) der durch ein feierliches Versprechen Kaution Leistende, ICt.
mendaces ~ores, invidiosos amicos ‥ cum acceperim
spectata fide ~oris sanitati restituta est
ipse ‥ ~or est magnificus, et munificus retributor
sperans adimplendum in proximo quod animus ~or futurum dictabat
hoc ad falsos ~ores refertur, qui dicunt: ‥ “dabo, dabo”
illa promissio non esset efficax, cum non oporteat dare optimum nec medium ~or, sed quidlibet dando foret satisfaccio
prōmissŏr, (16) ōris, m. (promitto), prometteur : Hor. P. 138 ; Quint. 1, 5, 6.
prōmissor ōris, m
- pro+MIT-, a promiser, braggart, H.
PROMISSOR
PROMISSOR[OBLIGATIONES]