protelo
protelo, to drive forth, drive away
Could not find protelans in Logeion dictionaries.
protelans present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of protelo
prō-tēlo, āvi, ātum, 1, v. a. [telum], to drive forth or forwards, to drive away, put to flight, repulse, remove (only ante- and post-class.).
- I Lit.: protelare longe propellere, ex Graeco videlicet τῆλε, quod significat longe, Paul. ex Fest. p. 235 Müll.: equites, Sisenn. ap. Non. 363, 18: Romanos impetu suo protelant, id. ib. 363, 4: aliquem patriā, Turp. ib. 363, 16 (Com. Rel. p. 83 Rib.): aliquem saevidicis dictis, Ter. Phorm. 214: hanc cladem de vestris manibus, Ap. Met. 8, 18, 13; Bip. —
- II Transf.
- A To prolong, put off, protract, delay, defer: diem cautionis, Dig. 39, 2, 4: admonitionem, ib. 5, 1, 2 fin.: litem invito judice, Cod. Just. 3, 1, 13: annis quadraginta sexcenta milia hominum protelavit, prolonged, i.e. preserved their lives, Tert. adv. Marc. 4, 21: protelentur dies in terrā possessionis vestrae, Vulg. Deut. 5, 33. —
- B To lead or bring anywhere: aliquem in portum divinae clementiae, Tert. Poen. 4: ignorantiam in occasionem, id. Spect. 1.
prōtēlo, āvī, ātum, āre (v. pro u. TEL, wov. auch telum, die Fernwaffe, griech. ΤΗΛ, wov. τηλε, τηλοῦ u.a.; vgl. Fest. p. 234 [a], 24. Paul. ex Fest. 235, 5), »in die Ferne hintreiben«, I) eig., forttreiben, in die Flucht treiben, fortjagen, entfernen, tertio Romanos impetu suo equites, Sisenn. fr.: alqm patriā, vertreiben, Turpil. com. fr.: alqm saevidicis dictis, Ter.: protelari conviciis talem a me virum, Fronto: hanc cladem de vestris manibus, Apul. – II) bildl.: 1) hinbringen, alqm in portum divinae clementiae, Tert.: ignorantiam in occasionem, Tert. – 2) weiter hinaussetzen, a) einen Termin usw. verschieben, diem, ICt.: litem, spät. ICt. – b) eine Zeit, übtr. eine Person fristen, d.i. am Leben erhalten, Tert. adv. Marc. 4, 21. – c) vorwärts bringen, fördern, omnia, quae protelent ad sapientiam, Chalcid. Tim. 167 extr.: pr. mentes hominum ad caeli convexa, ibid. 266. – d) Partiz. prōtēlātus, weithin sich ausdehnend, iuga protelatae molis, Avien. descr. orb. 487.
See: protelare
prōtēlō, āvī, ātum, āre, (protelum), tr., éloigner, repousser, chasser : Sisenna d. Non. 363, 4 ; 18 ; Turp. d. Non. 363, 16 ; Ter. Phorm. 213 et Don. cf. P. Fest. 235 || [fig.] prolonger, traîner en longueur, différer, remettre : Cod. Just. 3, 1, 13 || conduire jusquʼà, faire arriver [au terme] : Tert. Pæn. 4 || protelata moles Avien. Perieg. 487, digue étendue.
prō-tēlō —, —, āre
- pro+telum, to drive forth, drive away: te dictis, T.