protrudo
protrudo, to thrust forward, push out
Could not find protrudere in Logeion dictionaries.
protrudere present active infinitive, present passive imperative 2nd singular, present passive indicative 2nd singular, future passive indicative 2nd singular of protrudo
prō-trūdo, si, sum, 3, v. a., to thrust or push forwards, to thrust forth, push out (class.; syn.: proturbo, propello).
- I Lit.: moles protruditur, Lucr. 4, 891; 4, 246 and 280: cylindrum, Cic. Fat. 19, 43: is . . . domo atque nostrā familiā protruditur, Afran. ap. Don. ad Ter. Ad. 480 (Com. Rel. p. 174 Rib.; cf. Lachm. ad Lucr. II. p. 121); so, protrudi penatibus, to be thrust out of doors, Amm.29, 1, 21.—
- II Trop., of time, to put off, defer: comitia in Januarium mensem, Cic. Fam. 10, 26, 3.
prō-trūdo, trūsī, trūsum, ere, fortstoßen, I) eig.: protrudere agereque aëra, Lucr.: cylindrum, Cic.: protrudi penatibus, Amm. – II) bildl., weiter hinausschieben, comitia in Ianuarium mensem, Cic. ep. 10, 26, 3.
prōtrūdō, (14) sī, sum, ĕre, tr., ¶ 1 pousser (lancer) en avant, donner lʼimpulsion : Lucr. 4, 246 ; 4, 891 ; Cic. Fato 43 || chasser : Afran. 174 ¶ 2 [fig.] différer, remettre : Cic. Fam. 10, 26, 3.
- 1. naar voren duwen [alqm foras eruit gooien];
- 2. (metaf.) uitstellen, naar een later tijdstip verzetten [comitia in Ianuarium mensem].
prō-trūdō sī, sus, ere,
- to thrust forward, push out: cylindrum: capite est protrusus foras, Ph. —Fig., to put off, defer: comitia in Ianuarium mensem.