proturbo
proturbo, to drive on, drive away, repel, repulse
Frieze-Dennison Vergil
prōturbō, āvī, ātus, 1, a.: to push, thrust away, 9.441; repel, 10.801.
Could not find proturbata in Logeion dictionaries.
proturbata perfect passive participle neuter accusative plural, perfect passive participle feminine ablative singular, perfect passive participle feminine nominative singular, perfect passive participle feminine vocative singular, perfect passive participle neuter vocative plural, perfect passive participle neuter nominative plural of proturbo
prō-turbo, āvi, ātum, 1, v. a., to drive on or forward, to drive forth or away, to repel, repulse (mostly post-Aug.; not in Cic.).
- I Lit.: his facile pulsis ac proturbatis, Caes. B. G. 2, 19 fin.: hostes telis, Liv. 5, 47: apes pigras et ignavas, Plin. 11, 19, 21, § 67: extra tecta proturbantur, Col. 9, 15, 2: aliquem de domo, Ap. Met. 9, 28, 18; aliquem laribus, Claud. in Eutr. 2, 513; Tac. H. 2, 85: hostem Missilibus, Verg. A. 10, 801: hostes hinc comminus, id. 9, 441: in exsilium proturbatus, Just. 3, 4, 12.— Poet.: silvas, to bear down, overthrow, prostrate, Ov. M. 3, 80.—
- II Transf.: anhelatum murmur pectore, to send forth, utter, Sil. 5, 605: militum conviciis proturbatus, attacked, assailed, Tac. H. 1, 60: nuncius hunc (Aeolum) solio Boreas proturbat ab alto, drives him from his lofty seat, Val. Fl. 1, 597.
prō-turbo, āvī, ātum, āre, forttreiben, fortstoßen, fortjagen, a) leb. Wesen: equites, Caes.: hostes telis missilibusque, Liv.: nostros de vallo, Caes.: alqm de domo, Apul., e domo, Ps. Quint. decl.: alqm solio ab alto, Val. Flacc.: alqm in exsilium, Iustin.: fucos extra tecta, Colum.: proturbatis, qui de Othone nuntiabant, Tac.: militum conviciis proturbatus, Tac.: nemo proturbabatur, nemo summovebatur, Plin. pan. – b) lebl. Objj.: pectore silvas, niederwerfen, Ov. met 3, 80: murmur pectore, hervorstoßen, Sil. 5, 605.
See: proturbare
prōturbō, (12) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 chasser devant soi en bousculant, repousser [en désordre], chasser : Cæs. G. 2, 19, 7 ; Liv. 5, 47 ; Virg. En. 10, 801 ; Tac. H. 1, 60 ; 2, 85 || [poét.] silvas Ov. M. 3, 80, dévaster des forêts ¶ 2 pousser [un soupir] : Sil. 5, 605.
- 1. (in wanorde) voortdrijven, verjagen [nostros de vallo; hostes telis];
- 2. (poët.) omverwerpen [silvas].
prō-turbō āvī, ātus, āre,
- to drive on, drive away, repel, repulse: his facile pulsis ac proturbatis, Cs.: hostīs telis, L.: hostīs hinc comminus, V.: silvas, prostrate, O.: militum conviciis proturbatus, assailed, Ta.