refluus
refluus, flowing back, refluent
Could not find refluumque in Logeion dictionaries.
refluumque neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of refluus
rĕflŭus, a, um, adj. [refluo],
- flowing back, refluent: mare, Ov. M. 7, 267; Plin. 2, 97, 100, § 220: amnes, Sil. 5, 624: aestus, id. 15, 226: gurges, Stat. S. 5, 1, 91; cf. litus, from which the sea recedes, Ap. Met. 4, 31, 14; assueti refluas dominorum lambere micas, Sedul. Carm. Pasch. 3, 246.
refluus, a, um (refluo), I) zurückfließend, -flutend, v. Gewässern, mare Oceani, in sich z., in Ebbe u. Flut ab- u. zuströmend, Ov.: amnes, aestus, Sil.: gurgites, Amm.: refluo mari (durch den Eintritt der Ebbe) nudantur arenae, Lucan.: m. Ang. wohin? introrsus in Pontum numquam refluo mari, Plin. 2, 219. – auch = zurückkehrend, v. d. Seelen, Anthol. Lat. 490, 14 R. – übtr. v. festen Ggstdn., assueti refluas dominorum lambere micas, die abspringenden Krümchen, Sedul. carm. pasch. 3, 246. – II) zurückfließen-, -fluten machend, litus, von dem das Meer zurücktritt, Apul. met. 4, 31.
loco ~is undique pelagi fluctibus cincto
monachis ‥ quos Lindisfarnea glauci / insula clara maris refluis circumluit undis
unde quo glaucis cupiunt crispare fluentis / littora quin refluis satagunt nudare meantes / cursibus
in vicina insula undique aquarum irrigatione cingente ~a
cum totum jam sinum elapsis undis ~um mare deseruit
levando quoddam molendinum et stagnum unde ~um aque regalis fundatur ad nocumentum patrie(
metarunt etenim ter seni themata cicli / in sese refluos juncto monade recursus
nec prius in refluos venient haec tempora soles, / immatura nimis quam tristia fata luatis
quamvis ‥ mundanae dispensationis curis, velut scopulis ~is algarum illisionibus, et undarum ‥ vorticibus, fatigatus
caro [sc. cujusdam contracti ] ‥ que vaga undique erat ante et ~a, in maturitatis planiciem respirabat
asserunt quidam ex ‥ solis caloribus ~as aquarum scatebras contractas esse
gurgite refluo mederis arenti, / ut humus unda fructibus onustetur, / pastus ut afferat suaves alendis
rĕflŭus, a, um (refluo), ¶ 1 qui reflue : Ov. M. 7, 267 ; Plin. 2, 220 ¶ 2 que la mer baigne et découvre alternativement : Apul. M. 4, 31.
refluus
adj.
- re+FLA-, flowing back, refluent: mare, O.