remoror
remoror, to hold back, stay, detain, obstruct, hinder, delay, defer
Could not find remorandoque in Logeion dictionaries.
remorandoque present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of remoror
rĕ-mŏror, ātus, 1, v. dep. n. and a.
- I Neutr., to stay, tarry, linger, loiter, delay (so rarely): nam quid illaec nunc tam diu intus remorantur remeligines? Plaut. Cas. 4, 3, 7 (804): ibi corpora, Lucr. 2, 75: res nulla foris, id. 2, 158: in concilio, id. 2, 564; cf.: in Italiā, Liv. 27, 12, 3: sed postquam remorata suos cognovit amores, Ov. M. 4, 137: perge, ne remorare. Non diu remoratus es: Jam venis, Cat. 61, 200 sq.: Etesiae contra fluvium flantes remorantur, Lucr. 6, 717.—
- II Act., to hold back, stay, detain, obstruct, hinder, delay, defer (syn. retardare; freq. and class.): aliquem, Plaut. Mil. 3, 3, 46 (920): haec edepol remorata med est, id. Ep. 5, 1, 23 (629); id. Rud. 4, 6, 4 (1208) et saep.: di illum perdant, qui me hodie remoratus est, Ter. Eun. 302: eae res, quae ceteros remorari solent, non retardarunt, Cic. Imp. Pomp. 14, 40: nox atque praeda castrorum hostes quominus victoriā uterentur remorata sunt, Sall. J. 38, 8; Prop. 1, 6, 5: quamvis te longae remorentur fata senectae, i.e. should preserve you to a good old age, id. 1, 19, 17: num unum diem postea L. Saturninum tribunum plebis et C. Servilium praetorem mors ac poena remorata est? i.e. was it put off, deferred? Cic. Cat. 1, 2, 4; cf. Auct. Her. 4, 36, 48: cur non remoratur ituros, Ov. M. 13, 220.—Absol.: ab negotiis numquam voluptas remorata, Sall. J. 95, 3.—With inanimate and abstract objects: alicujus commodum, Ter. And. 739: scio te me iis epistulis potius et meas spes solitum esse remorari, Cic. Att. 3, 14, 1: alicujus iter, Sall. J. 50, 1; so, iter, Ov. M. 11, 233.—Absol.: fugiunt, freno non remorante, dies, Ov. F. 6, 772.☞ rĕmŏrātus, a, um, in a pass. signif.: remorandust gradus, Plaut. Pers. 1, 2, 28 (80): pomi jactu remorata (Atalanta), Ov. M. 10, 671.
re-moror, ātus sum, ārī, I) intr. sich aufhalten, verweilen, säumen, diu intus, Plaut.: non diu, Catull.: in Italia, Liv. – II) tr. zurückhalten, aufhalten, verzögern, hemmen, alqm, Plaut. u. Cic.: alqm ab negotiis, abhalten, Sall.: iter alcis, Sall.: te longae fata senectae remorentur, Prop.: num unum diem postea L. Saturninum et C. Servilium mors ac rei publicae poena remorata est? ließ die Todesstrafe auch nur einen Tag auf sich warten? Cic.: m. folg. quo minus u. Konj., nox atque praeda castrorum hostes, quo minus victoriā uterentur, remorata sunt, Sall. Iug. 38, 8.
See: remorari
rĕmŏror, (11) ātus sum, ārī, ¶ 1 intr., sʼarrêter, rester, séjourner : Pl. Cas. 804 ; Lucr. 2, 75, etc. ; Liv. 27, 12, 3 ; Ov. M. 4, 137 ¶ 2 tr., retarder, arrêter, retenir, empêcher : Cic. Pomp. 40 ; Cat. 1, 4 ; Att. 3, 14, 1 ; Sall. J. 50, 1 ; 95, 3 || avec quominus subj. Sall. J. 38, 8, empêcher de.
re-moror ātus, ārī, dep.,
- to hold back, stay, detain, obstruct, hinder, delay, defer: fugiunt, freno non remorante, dies, O.: me, T.: num unum diem Saturninum poena remorata est?i. e. was the execution delayed?: cur non remoratur ituros, O.: ab negotiis (sc. eum), S.: vostrum commodum, T.: me epistulis et meas spes: hostīs quo minus victoriā uterentur, S.: pomi iactu remorata (Atalanta), O.: postquam remorata suos cognovit amores, lingering, O.