remuneror
remuneror, to repay, reward, recompense, remunerate
Could not find remunerando in Logeion dictionaries.
remunerando present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present active gerund singular, present passive gerundive singular, present passive gerundive singular of remuneror
rĕ-mūnĕror, ātus, 1,
- v. dep. a., to repay, reward, recompense, remunerate (class.; syn. retribuo).
- α Aliquem, Varr. R. R. 2, 1, 2; Cic. Att. 8, 1, 7; id. Fam. 3, 9, 3: aliquem munere, id. ib. 9, 8, 1; id. Brut. 4, 15: aliquem magno praemio, Caes. B. G. 1, 44 fin.: aliquem officio, Q. Cic. Pet. Cons. 9, 38 Orell. N. cr.: te his suppliciis remunerabor, punish, Cat. 14, 20. —
- β Aliquid: quibus autem officiis T. Annii beneficii remunerabor? Cic. Red. in Sen. 12, 30: quasi remunerans meritum, Liv. 2, 12: sophisma, to refute, Gell. 18, 13, 7.—Of an inanim. subject: quod (solum) impensam coloni laboremque magno fetu remuneratur, Col. 2, 2, 5.—
- γ Absol.: nullam esse gratiam tantam, quam non vel capere animus meus in accipiendo vel in remunerando cumulare atque illustrare posset, Cic. Fam. 2, 6, 2: ut mihi ad remunerandum nihil suppetat praeter voluntatem, id. ib. 15, 13, 2; so, remunerandi voluntas, id. Inv. 2, 53, 161.
- 1☞ Act. collat. form rĕmūnĕro, āre, to repay, reward, etc. (post-class.): ille puellae artificium pari motu remunerabat, Petr. 140, 8: si laborem dominus remunerare voluerit, Dig. 17, 1, 7; Quint. Decl. 2, 6; Tert. Apol. 25.—
- 2 Pass.: philosophi statuis et salariis remunerantur, Tert. Apol. 46: remuneratus est a me mutuo, Front. Ep. ad M. Caes. 2, 1; Ap. Met. 7, 14, 14; neque enim obligandus sed remunerandus est in amoris officio qui prior coepit, Plin. Ep. 7, 31, 7.
re-mūneror, ātus sum, ārī, vergelten, wieder beschenken, belohnen, sich erkenntlich zeigen für usw., α) m. Acc. pers.: alqm, Varro u. Cic.: alqm si non pari at grato tamen munere, Cic.: alqm simillimo munere, Cic.: alqm magno praemio, Caes.: neque enim obligandus, sed remunerandus est in amoris officio qui rior coepit, Plin. ep.: im üblen Sinne, alqm suppliciis, Catull. 14, 20. – β) m. Acc. rei: meritum, Liv.: beneficia alcis officiis, Cic.: solum (der Boden) impensam coloni laboremque magno fetu remuneratur, Colum.: im üblen Sinne, rem. sophisma, erwidern, Gell. 18, 13, 7. – γ) absol.: in accipiendo remunerandoque, Cic.: remunerandi voluntas, Cic. – ➳ Aktive Nbf. remūnero, āvī, ātum, āre, M. Aurel. bei Fronto ad M. Caes. 3, 2. p. 41, 6 N. Petron. 140, 8. Ps. Quint. decl. 2, 6. Tert. apol. 25. Papin. dig. 17, 1, 7: Passiv, Fronto ad M. Caes. 2, 1 (8). § 16. p. 24, 11 N. Tert. apol. 46. Apul. met. 7, 14. Min. Fel. 7, 2.
rĕmūnĕror, (13) ātus sum, ārī, tr., donner un présent en retour, témoigner sa reconnaissance, récompenser, rémunérer : aliquem Cic. Att. 8, 1, 4, payer qqn de retour ; aliquem simillimo munere Cic. Fam. 9, 8, 1, offrir en retour à qqn un présent tout semblable, cf. Cic. Br. 15 ; aliquem magno præmio Cæs. G. 1, 44, 13, payer qqn dʼune grande récompense ; officus alicujus beneficia Cic. Sen. 30, payer de bons offices les services de qqn, cf. Cic. Quir. 22 ; Liv. 2, 12, 15 ; sophisma Gell. 18, 13, 7, payer de retour un sophisme, y répliquer.
➳ forme active remunero : Petr. 140, 7 ; Ps. Quint. Decl. 2, 6 ; Dig. 17, 1, 7 ; Tert. Apol. 25 || dʼoù passif : Fronto Ep. ad M. Cæs. 2, 1, 16 ; Apul. M. 7, 14 ; Tert. Apol. 46.
re-mūneror ātus, ārī, dep.,
- to repay, reward, recompense, remunerate: gratiam in remunerando cumulare: remunerandi voluntas: te simillimo munere: magno se praemio, Cs.: quibus autem officiis Anni beneficia remunerabor?: meritum, L.