repigro
Could not find repigrato in Logeion dictionaries.
repigrato perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular, future active imperative 2nd singular, future active imperative 3rd singular of repigro
rĕ-pigro, no perf., ātum, 1, v. a.
- I To make slothful: uxoris Cyllenius fotibus repigratus, Mart. Cap. 1, § 35.—
- II Trop., to check, keep back, retard (post-class.): dirarum bestiarum impetum, Ap. Met. 8, 15, 34; p. 175 Bip.: repigrato fetu, id. ib. 1, 9, 13.— Hence, rĕpigrātus, a, um, P. a., retarded, slow: repigratior paululum, Mart. Cap. 1, § 36 (al. repigritior).
re-pigro, (āvī), ātum, āre, I) träge machen, uxoris Cyllenius fotibus repigratus, Mart. Cap. 1. § 35: Partiz. im Kompar., repigratior, Mart. Cap. 1. § 36 Eyss. (Kopp falsch repigrior). – II) bildl., hemmen, zurückhalten, bestiarum repigratur impetus, Apul. met. 8, 15: repigrato fetu, ibid. 1, 9.
rĕpĭgrō, ātum, āre, tr., ¶ 1 rendre indolent : Capel. 1, 35 ¶ 2 ralentir, diminuer : Apul. M. 8, 15.