reprobus

rĕ-prŏbus, a, um, adj.,

• false, spurious (late Lat.): nummi, pecunia, Dig. 13, 7, 24: homines circa fidem, Vulg. 2 Tim. 3, 8.

re-probus, a, um, ausgeschossen, verworfen, unecht, schlecht, v. Münzen, pecunia, nummi, Ulp. dig. 13, 7, 24. § 1: argentum, Vulg. Ierem. 6, 30: quidquid vero vile et reprobum fuit, hoc demoliti sunt, Vulg. 1. regg. 15, 9: repr. sensus, Vulg. Rom. 1, 28: v. Pers., Vulg. Sirach 9, 11 u.a.: ad omne autem opus bonum reprobi, Salv. de gub. dei 4, 18, 86.

reprobus [CL], reprobrus 1 (of thing or abstr., that is rejected as) below standard. b (w. ref. to money) that does not meet the appropriate standard, base. c (of person) who deserves to be rejected (esp. for position or office) as being unsuitable or below standard, (also) base, vile. d (in gl.). c1090 reprobasti consilium aeternum, et tenuisti consilium ~um Anselm (Ep. 137) II 282; 1240 consilio non sapientium hujus seculi quorum prudentia apud Deum ~a et sapientia stulta Gros. Ep. 85 p. 269; quia in scriptis ipsorum ‥ nihil ~um invenitur, sed a sapientibus approbatum Bacon Maj. III 54.  b si quis ‥ falsam monetam fabricaverit, vel de non ~a ~am fecerit [ed. RS: †de non re proba rem proba fecerit] Bracton f. 104b; sicut de illis qui falsam fabricant monetam, et qui de non ~a faciunt ~am, sicut sunt retonsores denariorum [ed. RS: †de re non reproba faciunt reprobam] Ib. f. 119b; 1294 sacramentum prestent quod de nulla falsa moneta sua vel ~a sic arestata ‥ negociabuntur RGasc III 206a.  c [Marcus ævangelista] pollicem sibi abscidi fecit ut sacerdotio ~us haberetur Ord. Vit. II 15 p. 353; s1243 rex ‥ ipsum [electum] ‥ minime ~um habere poterat M. Par. Abbr. 306; ne ‥ veluti ~us repelleretur Id. Edm. 230; ecce quam ~us est [sc. pauper] cum quo currere debeo G. Roman. 366.  d ~us, i. deorum a probitate Osb. Glouc. Deriv. 449. 2 (of person) rejected or cast off from Himself by God because of sin, excluded from the company or rewards of the blessed, damned (usu. as sb.); b (dist. from electus). c (more generally) wicked, morally corrupt, sinful (freq. as sb.); d (of abstr.); e (~us sensus, w. ref. to Rom. i 28). beatae perennis vitae felicitas ‥ sequestrata ~orum caterva, insontibus ‥ tribuitur Aldh. Met. 2 p. 63; ~orum nomina de libro vitae deleri Alcuin Exeg. 1110; 942 (15c) die ultima judicii ‥ cum ~us [sic; l. ~is] CS 775; quantum distat ortus ab occidente ‥ tantum sunt retributiones justorum a ~ris discrete Hon. Spec. Eccl. 1035A; quia non ~us, sed [sic; l. nec or sc.] finaliter malus sicut Caym fuit [Adam] S. Langton Quaest. 132; dicturus est Dominus ~is: ‘‥ ite maledicti’ Obs. Barnwell 178; surgent ad judicium ‥ / ‥ / et videbunt reprobi quem reprobaverunt Ad. Usk 114.  b non solum illi sunt electi, alii ~i Lanfr. Comment. Paul. 136A; si plures sunt electi angeli quam ~i Anselm (CurD I 18) II 82; Jacob et Esau duo sunt populi, electorum et ~orum W. Dan. Sent. 67; c1223 in fine seculi ‥ tam ~is quam electis Ch. Sal. 131; 1327 hostis antiquus ‥ electis Dei ‥ ponit insidias, et dilatat vias lubricas ~orum Lit. Cant. I 230.  c ut et ~is terrori et afflictis essent consolationi Osb. V. Dunst. 46 p. 128; hanc tibi [sc. Christo] pro reprobis [id. Poems 288. 5: †reprobvis] carnem placuit dare nobis R. Cant. Malch. VI 107; a Christo constituti judices, ~orum ‥ censores, et devotorum ‥ adjutores Ord. Vit. II 13 p. 347; †971 (12c) religio ‥ aecclesiae maculis ~orum ‥ rumpitur CS 1277 (= W. Malm. GR II 150); neque perfectum obscuritas, nec claritas ~um facit Ailr. Ed. Conf. 739D; sic regnat magnus reprobis leo, mitibus agnus Gower CT III 340; Saraceni vero non permittunt Judeos intrare neque Cristianos, quia dicunt quod gens tam feda et ~a [ME: reprovable] tam sanctum locum intrare non debent Itin. Mand. 56; que mala sunt reprobis, que bona nata bonis (Vers.) Capgr. Hen. 50.  d a1078 in nova ‥ de ~is ad probos mores conversione Anselm (Ep. 67) III 187; a1090 quem ira superni Judicis usque in ~am actionem deserit Ib. (Ep. 132) III 275; consumitur usus in ~os ratio Gir. TH II 23; 1235 deductus in invicem ~e voluntatis Mon. Hib. & Scot. 30b; per vitam ~am Flor. Hist. III 152; 1341 ecclesie, cujus vexaciones ‥ archiepiscopi ‥ ~is consiliis sunt ‥ ascribende (Lit. Regis) Avesb. f. 96b (= Wals. HA I 245).  e eodem momento in amentiam versum tradidit illum Dominus in ~um sensum Abbo Edm. 16; 1073 illi econtra justo ipsius judicio traditi in ~um sensum hoc fecerunt quod nec ‥ facere debuerant Lanfr. Ep. 15 (17 p. 92); a1078 si is qui de ipso capite tam multa et tam nefanda credere ‥ infamatur de ipsius capitis membro tam perniciosa dicere traditus in ~um sensum divino judicio permittatur Ib. 50 (46); 1425 verba ‥ reprobamus et tanquam erronea atque heretica declaramus quorum demens tenor eum ~o sensu sic sequitur Reg. Cant. III 132.

rĕprŏbus, a, um, de mauvais aloi : Dig. 13, 7, 24.

reprobus , a, um. adj. (probus.)
被棄者。僞。天主所棄者。

Suggest a Translation
See an image