repulso
Could not find repulsoque in Logeion dictionaries.
repulsoque present active indicative 1st singular of repulso
repulsoque perfect passive participle neuter dative singular, perfect passive participle masculine dative singular, perfect passive participle masculine ablative singular, perfect passive participle neuter ablative singular of repello
rĕ-pulso, āre, 1, v. freq. [repello], to drive back or beat back again, to repel again and again.
- I Lit.: civitas eloquiis caelestibus magis quam corporis voluptatibus hostiles impetus repulsare consueta, Ambros. in Psa. 118, Serm. 22, § 37 fin.—
- II Transf.: colles verba repulsantes, re-echoing, Lucr. 4, 579.—
- III Trop.: vera repulsans pectus dicta, Lucr. 4, 914.
repulso, āre (Intens. v. repello), wieder und wieder zurücktreiben, -schlagen, I) eig.: civitas eloquiis caelestibus magis quam corporis voluptatibus hostiles impetus repulsare consueta, Ambros. in psalm. 118. serm. 22. § 37 extr. – colles verba repulsantes, widerhallend, Lucr. 4, 577 (579). – II) übtr., wieder und wieder abweisen, vera repulsans pectus dicta, Lucr. 4, 911 (914).
See: repulsare
rĕpulsō, (15) āre (repello), ¶ 1 repousser [habituellement] : Ambr. Psalm. 118, serm. 22, 37 ¶ 2 répercuter : Lucr. 4, 579 ¶ 3 [fig.] Lucr. 4, 914, rejeter obstinément.
- 1. laten weerklinken, laten echoën; ➤ colles verba repulsantes;
- 2. afwijzen; ➤ vera repulsans pectus dicta.