revinco
revinco, to conquer, subdue
Could not find revictum in Logeion dictionaries.
revictum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of revinco
rĕ-vinco, vīci, victum, 3, v. a., to conquer, subdue.
- I Lit. (only poet., and in Tac.): victrices catervae Consiliis juvenis revictae, Hor. C. 4, 4, 24; cf.: revicta conjuratio, repressed, checked, Tac. A. 15, 73: primordia rerum aliquā ratione, Lucr. 1, 593: vires (ignis), id. 5, 410.—
- II Trop., to convict; to refute, disprove (class.; syn.: convinco, refuto), Lucr. 4, 488: numquam hic neque suo neque amicorum judicio revincetur, * Cic. Arch. 6, 11: aliquem, Tac. A. 6, 5: aliquem in mendacio, Dig. 26, 10, 3: aliquem in culpā et in maleficio, Gell. 6, 2, 13: crimina rebus revicta, disproved, Liv. 6, 26, 7 (with confutare verbis); Vulg. Act. 18, 28: crimen, Liv. 40, 16: testimoniis revinci, Lact. 4, 15 fin.
re-vinco, vīcī, victum, ere, gleichs. niedersiegen, besiegend bewältigen, I) eig.: catervae consiliis iuvenis revictae, Hor.: vires (ignis) aliquā ratione revictae, Lucr. – II) übtr.: A) im allg. coeptam adultamque et revictam coniurationem, niedergedämpft, bewältigt, unterdrückt, Tac. ann. 15, 73. – B) insbes., wie refutare, durch Gegenbeweise jmd. niederschlagen, jmd. vom Gegenteile überführen, eine Beschuldigung widerlegen, alqm, Cic. u.a.: revinci in culpa et maleficio, Gell., in mendacio, ICt. – crimina revicta rebus, ICt.
See: revincere
rĕvincō, (13) vīcī, victum, ĕre, tr., ¶ 1 vaincre en retour : victrices catervæ... revictæ Hor. O. 4, 4, 24, hordes victorieuses vaincues à leur tour [réprimées] ; vires ignis aliqua ratione revictæ Lucr. 5, 409, la force du feu battue à son tour par qq. moyen ¶ 2 [fig.] a) réfuter, confondre : Lucr. 4, 488 ; Cic. Arch. 11 ; b) convaincre : quæ cuncta... revincebatur Tac. Ann. 6, 5, sur tous ces points il était convaincu, sa culpabilité était démontrée, cf. Tac. Ann. 15, 73.
- 1. (poët.; postklass.) op zijn beurt overwinnen of verslaan; ➤ catervae consiliis iuvenis revictae; vires alqa ratione revictae;
- 2. (metaf.) het overtuigende bewijs leveren voor; weerleggen [crimina rebus]; ➤ revicta est coniuratio is aan het licht gebracht (Tac.).
re-vincō vīcī, vīctus, ere,
- to conquer, subdue: victrices catervae Consiliis iuvenis revictae, H.— Fig., to convict, refute, disprove: amicorum iudicio revinci: crimina revicta rebus, disproved, L.