rutilo
rutilo, to redden, make reddish
Frieze-Dennison Vergil
rutilō, āvī, ātus, 1, a. and n.: to redden; gleam, 8.529.
Could not find rutilantis in Logeion dictionaries.
rutilantis present active participle feminine accusative plural, present active participle masculine accusative plural, present active participle feminine genitive singular, present active participle masculine genitive singular, present active participle neuter genitive singular of rutilo
rŭtĭlo, āvi, ātum, 1, v. a. and n. [1. rutilus].
- Act., to make or color reddish: comas, Liv. 38, 17: capillos, Plin. 28, 12, 51, § 191; Suet. Calig. 47; Tac. H. 4, 61 al.—
- II Neutr., to be reddish; transf., to have a reddish glow (poet.): aurora, Att. ap. Varr. L. L. 7, § 83 Müll.: arma, Verg. A. 8, 529: vellera, Val. Fl. 5, 251: caelum, Vulg. Matt. 16, 3.—Part. pres.: rutilans color, of a reddish glow, glowing redly, Plin. 16, 11, 22, § 53; so, arva rutilantia sanguineo gyro, Stat. Th. 11, 514.—Comp.: rutilantior auro, Ven. Carm. 8, 7, 351.
rutilo, āvī, ātum, āre (rutilus), I) intr. rötlich schimmern, wie Gold glänzen, iamque Auroram rutilare procul video, Acc. tr. fr.: arma rutilare vident, Verg.: rutilare fulgora, Min. Fel. – so auch rutilāns, rötlich schimmernd, wie Gold glänzend, arma, Tac.: color, Plin.: rutilantior auro, Ven. Fort. – II) tr. rötlich machen, -färben, capillos, Plin.: vellera, Val. Flacc.: comae rutilatae, Liv.
See: rutilare
rŭtĭlō, (14) āvī, ātum, āre (rutilus), ¶ 1 tr., rendre [les cheveux] roux, teindre en rouge : Tac. H. 4, 61 ; Plin. 28, 191 || ¶ 2 intr., briller [comme lʼor], être éclatant : Virg. En. 8, 529.
rutilō āvī, ātus, āre
- rutilus, to redden, make reddish: comas, L.—To redden, have a reddish glow: Arma, V.