sanabilis
sanabilis, that can be healed, curable, remediable
Could not find sanabilior in Logeion dictionaries.
sanabilior masculine vocative singular comparative, feminine nominative singular comparative, masculine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of sanabilis
sānābĭlis, e, adj. [sano],
- that can be healed, curable, remediable (rare but class.); of the body: vulnus, Ov. P. 2, 2, 59; id. R. Am. 101: dolor sanabilior, Cels. 2, 8; of the mind, * Cic. Tusc. 4, 37, 80; Sen. Ep. 108, 3. —Sup. and adv. do not occur.
sānābilis, e (sano), 1) heilbar, a) physisch: vulnus, Ov.: res nullis medicamentis sanabilis (v. Brustkrebs), Ambros.: dolor sanabilior, Cels.: Ggstz. plaga mihi sanabilis, illi pestifera, Cic. – b) geistig, iracundi sanabiles, Cic.: qui ad philosophum venit, aut sanior domum redeat aut sanabilior, Sen. – II) heilsam, ista paenitentia cruciabilis non sanabilis, Augustin. serm. 18, 5: erit sanabilius ergo, ut etc., Cael. Aur. de morb. chron. 4, 8, 123.
summi angeli peccatum insanabile fuit, et hominis ~e?
cibus et corpus ~e communicant in materia
numquid ideo negligenda medicina quia non multorum est ~is pestilencia?
discipulus Umbrensium universis Anglorum catholicis propriae animarum medicis ~em supplex in Domino Christo salutem
vinum est ~e homini sano, [infirmativum ] homini egroto
sānābĭlis, (13) e (sano), guérissable : Cic. Tusc. 4, 80 || salutaire : Aug. Serm. 18, 5 || sanabilior Sen. Ep. 108, 4.
sānābilis e, adj.
- sano, that can be healed, curable, remediable: volnus, O.: animi.