seiugo
seiugo, to disjoin, part, separate, divide
Could not find seiugatis in Logeion dictionaries.
seiugatis perfect passive participle feminine dative plural, perfect passive participle neuter dative plural, present active indicative 2nd plural, perfect passive participle masculine dative plural, perfect passive participle neuter ablative plural, perfect passive participle masculine ablative plural, perfect passive participle feminine ablative plural of seiugo
sē-jŭgo, āvi, ātum, 1, v. a.,
- to disjoin, part, separate, divide (very rare; mostly in part. pass.): quae specialiter antea sejugabantur, Macedonum nomini contributae factae sunt corpus unum, Sol. 9, § 1: si spiritus corpore suo semel fuerit sejugatus, Ap. Met. 6, 17, 12; (animi partem) non esse ab actione corporis sejugatam, * Cic. Div. 1, 32, 70: verba ab ordine suo, Ap. Apol. p. 325, 40: singulis granis rite dispositis atque sejugatis, id. M. 6, p. 177, 15.
sē-iugo, ātus, āre, voneinanderscheiden, absondern, trennen, partitiones, quae specialiter antea seiugabantur, Macedonum nomini contributae factae sunt corpus unum, Solin. 9, 1: singulis granis rite dispositis atque seiugatis, Apul. met. 6, 10. – m. ab u. Abl., humani animi eam partem, quae sensum habeat, non esse ab actione corporis seiugatam, Cic. de div. 1, 70: haec ipsa verba sola excerpta et ab ordine suo seiugata, Apul. apol. 82. – mit Abl., si spiritus corpore suo semel fuerit seiugatus, Apul. met. 6, 17.
seiugo —, ātus, āre,
- to disjoin, part, separate, divide.—Only P. pass.: (animi partem) non esse ab actione corporis seiugatam.