semesus
Frieze-Dennison Vergil
sēmēsus, a, um: adj. (sēmi- and edō), half eaten, 3.244.
Could not find semesae in Logeion dictionaries.
semesae feminine vocative plural, feminine dative singular, feminine nominative plural, feminine genitive singular of semesus
sēmēsus (sēmiēsus (trisyl.), Verg. A. 3, 244; and 8, 297; cf. Wagn. id. ib. 3, 578), a, um, adj. [semi-edo],
- half-eaten, half-devoured, half-consumed (not ante-Aug.): praeda, Verg. A. 3, 244: ossa, id. ib. 8, 297: pisces, Hor. S. 1, 3, 81: lardi frusta, id. ib. 2, 6, 85: serpentes, Ov. M. 2, 771: lepus, Juv. 5, 167: obsonia, Suet. Tib. 34; id. Vit. 13 fin.: corpora liberorum, Petr. 141, 11: cibi, Flor. 4, 2, 69.
sēmēsus, a, um (semi u. esus), halbverzehrt, praeda, ossa, Verg.: facies, Sen. rhet.: reliquiae, Pacu v. tr. bei Cic. Tusc. 1, 106 Mueller pisces, Hor.: opsonia, Suet.: corpora liberorum, Petron. – ➳ Im Verg. hat Ladewig noch semiesus (semjesus zu lesen); Ribbeck schreibt im Verg. u. Fritzsche im Hor. semessus.
~is epulis ad pugnam prosilirent
~us, ex parte comestus
famis injuria et inclementia aeris tabe simul ac macie ~um corpus illud affecerant
est fervoris amor, seu tanti fervor amoris, / ut labiis lepra semesis oscula blande / imprimat
sēmēsus, (13) a, um (semi, esus), à demi mangé, demi rongé : Virg. En. 3, 244 ; Hor. S. 2, 6, 85 ; semesa obsonia Suet. Tib. 34, mets entamés, restes de table, rogatons.