semesus
Frieze-Dennison Vergil
sēmēsus, a, um: adj. (sēmi- and edō), half eaten, 3.244.
Could not find semesum in Logeion dictionaries.
semesum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of semesus
sēmēsus (sēmiēsus (trisyl.), Verg. A. 3, 244; and 8, 297; cf. Wagn. id. ib. 3, 578), a, um, adj. [semi-edo],
- half-eaten, half-devoured, half-consumed (not ante-Aug.): praeda, Verg. A. 3, 244: ossa, id. ib. 8, 297: pisces, Hor. S. 1, 3, 81: lardi frusta, id. ib. 2, 6, 85: serpentes, Ov. M. 2, 771: lepus, Juv. 5, 167: obsonia, Suet. Tib. 34; id. Vit. 13 fin.: corpora liberorum, Petr. 141, 11: cibi, Flor. 4, 2, 69.
sēmēsus, a, um (semi u. esus), halbverzehrt, praeda, ossa, Verg.: facies, Sen. rhet.: reliquiae, Pacu v. tr. bei Cic. Tusc. 1, 106 Mueller pisces, Hor.: opsonia, Suet.: corpora liberorum, Petron. – ➳ Im Verg. hat Ladewig noch semiesus (semjesus zu lesen); Ribbeck schreibt im Verg. u. Fritzsche im Hor. semessus.
~is epulis ad pugnam prosilirent
~us, ex parte comestus
famis injuria et inclementia aeris tabe simul ac macie ~um corpus illud affecerant
est fervoris amor, seu tanti fervor amoris, / ut labiis lepra semesis oscula blande / imprimat
sēmēsus, (13) a, um (semi, esus), à demi mangé, demi rongé : Virg. En. 3, 244 ; Hor. S. 2, 6, 85 ; semesa obsonia Suet. Tib. 34, mets entamés, restes de table, rogatons.