serius
serius, grave, earnest, serious
Could not find seriisque in Logeion dictionaries.
seriisque neuter dative plural, feminine ablative plural, feminine dative plural, masculine dative plural, masculine ablative plural, neuter ablative plural of serius
seriisque neuter dative plural, neuter ablative plural, feminine dative plural, feminine ablative plural of seria
sērĭus, a, um, adj. [perh. for sevrius; root sev-, severus; Gr. σέβας, σεμνός],
- grave, earnest, serious, opp. to sportive, jocular (class. only of things; severus, both of persons and things): res (opp. jocosae), Cic. Off. 1, 37, 134: sermo (opp. jocus), Auct. Her. 3, 14, 25: non res potissimum seria, sed quasi ludus ac jocus, Lact. 2, 18, 3: graves seriaeque res, Cic. Off. 1, 29, 103; so, res serias omnis extollo in alium diem, Plaut. Poen. 2, 51 (499): ait rem seriam Velle agere mecum, Ter. Eun. 513; Liv. 23, 7 fin.: dies religiosus ad agendum quicquam rei seriae, id. 26, 17 al.: verba, Tib. 3, 6, 52; cf. Hor. A. P. 107: quaestiones, Suet. Calig. 32: carmina, Plin. Pan. 54, 2: curae, id. ib. 82 fin.: partes dierum, id. ib. 49 fin.: tempus, id. Ep. 4, 25, 3 et saep.: opinor hercle hodie quod ego dixi per jocum, Id eventurum esse et severum et serium, Plaut. Poen. 5, 3, 51 (1170): si aliquid serium, etc., Quint. 6, 3, 16: nec quicquam grave ac serium, Tac. A. 3, 50 fin.—With sup.: verba seria dictu, Hor. A. P. 107.—As subst.: sērĭum, i, and more freq. sērĭa, ōrum, n., earnestness, seriousness; serious matters or discourse (often opp. jocus); sing.: si quid per jocum Dixi, nolito in serium convortere, Plaut. Poen. 5, 5, 42 (1321): itaque res in serium versa est, Curt. 5, 7, 10: nihil ad serium, Tac. A. 6, 14.—Plur.: quīcum joca, seria, ut dicitur, Cic. Fin. 2, 26, 85: joca atque seria cum humillimis agere, Sall. J. 96, 2: cum his seria ac jocos celebrare, Liv. 1, 4 fin.: per seria per jocos, Tac. A. 2, 13: sed tamen amoto quaeramus seria ludo, Hor. S. 1, 1, 27; 2, 2, 125; id. A. P. 226; Ov. F. 5, 341 al.: mala, Hor. A. P. 451: mea (opp. lusus), Ov. Tr. 1, 8, 31: (Marsus) seria partitur in tria genera, Quint. 6, 3, 108: ille seria nostra, ille deliciae, Plin. Ep. 8, 1, 2.—Of persons, for severus (ante- and post-class.): non ego te novi tristem servum, serium? Afran. ap. Non. 33, 33: amicos serios aspernatur, Ap. Apol. 98, p. 336, 9: Solon, id. ib. 9, p. 278 fin.; Amm.26, 2, 2; 29, 6, 1; Treb. Claud. 12, 5; Mam. Grat. Act. 12, 2; Quint. Decl. 15, 3.—Hence, adv. in two forms.
- A sērĭō, in earnest, seriously (mostly anteclass.; a favorite word of Plaut.; not in Cic. or Caes.): nec joco nec serio, Plaut. Am. 3, 2, 25 (906): si quid dictum est per jocum, Non aequom est id te serio praevortier, id. ib. 3, 2, 40 (921): an id joco dixisti? equidem serio ac vero ratus, id. ib. 3, 3, 9 (964); so (opp. joco) id. Bacch. 1, 1, 42 (76); Ter. Heaut. 541; Liv. 7, 41, 3: vereor serio, Naev. ap. Charis. p. 195; Plaut. Am. 2, 2, 225 (857); id. Cas. 4, 2, 11 (790); id. Ep. 1, 1, 29 (29); id. Merc. 4, 1, 19 (685); id. Ps. 1, 3, 106 (335); 4, 7, 94 (1196); id. Poen. 1, 1, 32 (160); 1, 3, 26 (435); 1, 3, 29 (438); id. Rud. 2, 5, 11 (468); 4, 4, 1 (1045); id. Truc. 2, 2, 47 (302); 2, 5, 29 (476); Ter. Eun. 393; 528; id. Ad. 975; Liv. 4, 25 fin.; Quint. 1, 2, 1; 9, 2, 14; Plin. Ep. 2, 20, 10.—
- B sērĭē, in earnest, seriously: (post-class.) vultu serie pulcro, Aur. Vict. Epit. 15.
sērĭus,
- comp. adv., v. 3. sero.
1. sērius, Adv., s. 1. serounter serus.
2. sērius, a, um (viell. zu ahd. swāri, swār, schwer), ernsthaft, ernstlich, ernst, a) v. Lebl.: res, Cic.: ministerium, Val. Max.: verba, Tibull.: dicta (Ggstz. iocosa), Quint.: tempus, Suet.: Ggstz., si autem omnis imitatio non res potissimum seria, sed quasi ludus ac iocus est, Lact. 2, 18, 3. – m. folg. 2. Supin., verba seria dictu, Hor. de art. poët. 107. – subst., sērium, iī, n., der Ernst (Ggstz. iocus), Plaut., Quint. u.a.: iocum seriumque participavimus, Fronto: res in serium versa est, man zog die Sache ins Ernste (= legte der Sache einen ernsten, triftigen Grund unter), Curt.: dah. Abl. serio, im Ernste, mit Ernst, ernstlich (Ggstz. ioco; vgl. iocus), Komik., Liv. u.a.: serio audire (Ggstz. per ludibrium audire), Liv.: iocari potius quam serio agere, Augustin.: Plur. seria, ernstliche Dinge (Ggstz. ioci u. ioca, lusus et ioci, s. Drak. Liv. 1, 4, 9), in seria iocosque artifex, Iustin.: seria ac iocos celebrare (treiben), Liv.: ioca atque seria cum alqo agere, Sall.: so auch quicum ioca, seria, ut dicitur (sc. agimus od. aguntur), v. einem vertrauten Freunde, Cic. – b) v. Pers., Afran. com. 253. Macr. sat. 3, 14, 10.
~ia,heorneste
audivit illam intra suorum septa velaminum ~iis sermonibus, quasi cum ‥ amico, per vices verborum sermocinantem
laicis jocundus et comis, magnatibus ‥ ~ius, minoribus ‥ sobrius
que non frivolo auditu hausi sed ~ia relatione ‥ audivi
utinam ‥ tam sobrii fuerint quam ~i
non expedit utilem tantum et ~iam esse urbem, nisi dulcis etiam sit et jocunda
hoc gestum ludis apicum sed seria firmant
joca et ~ia cum eo transigebat
cum ab eo neque ~iis ut hoc permitteret neque joco extorqueri potuisset
~iae laudi materiam dedit, gestans in humero sociatam suae loricam satellitis
nullus ejus [fontis ] augmenti vel detrimenti ~ius est terminus
ex quibus compertis disputatio non ~ia videtur
tanquam ~iis et veris fatigata negotiis ‥ natura ludit excessibus
vos itaque ~ia rependite nugis
qui vera loquitur et serit seria
quando post seria se donant ludulis
Helie Rubei Tripolawensis ~ium senectutis
o irrevocabilia seria fatorum [cf. ] que solito cursu fixum iter tenetis: fatorum series Lucan Bell. Civ. I 70
1 sērĭus, compar. de sērō 1.
2 sērĭus, (11) a, um, ¶ 1 sérieux [en parl. de choses] : Cic. Off. 1, 103 ; 1, 134 ; Phil. 2, 7 ; verba seria dictu Hor. P. 107, paroles sérieuses || sērĭum, ĭī, n. , et surtout sērĭa, ōrum, les choses sérieuses : aliquid in serium convertere Pl. Pœn. 1321, prendre qqch. au sérieux, cf. Curt. 5, 7, 10 ; joca, seria Cic. Fin. 2, 85, les choses plaisantes et les choses sérieuses ¶ 2 [en parl. de pers.] : Afran. 253.
- 1. gewichtig, belangrijk, ernstig [verba; tempus]; — subst. sērium, ī n ernst; klass. alleen plur. sēria, ōrum n ernstige zaken, ernst; ➤ seria cum alqo agere;
- 2. serieus, ernstig; — abl. sg. als adv. sēriō in ernst, ernstig.
sērius (1) adj.
- for * severius, from severus, grave, earnest, serious(only of things): rem seriam agere mecum, T.: dies religiosus ad agendum quicquam rei seriae, L.: verba, H.: verba seria dictu, H.—As substn., earnestness, seriousness: res in serium versa est, Cu.—Plur, serious matters, earnest discourse: quam multa seria (in epistulis): cum his seria ac iocos celebrare, L.: Sed tamen amoto quaeramus seria ludo, H.
sērius (2)
- comp.of 3 sero.