solstitialis
solstitialis, of the summer solstice, solstitial
Could not find solstitiales in Logeion dictionaries.
solstitiales feminine vocative plural, masculine accusative plural, feminine nominative plural, masculine vocative plural, feminine accusative plural, masculine nominative plural of solstitialis
solstĭtĭālis, e, adj. [solstitium].
- Lit., of or belonging to the summer solstice, solstitial (opp. brumalis): (sol) Brumales adeat flexus, atque inde revortens Cancri se ut vortat metas ad solstitiales, Lucr. 5, 617: dies, the day on which the sun enters Cancer, the longest day, Cic. Tusc. 1, 39, 94: tempus, Ov. F. 6, 790; Vitr. 9, 5: nox, i.e. the shortest, Ov. P. 2, 4, 26: ortus sideris, Just. 13, 7, 10: circulus, the tropic of Cancer, Varr. L. L. 9, § 24 Müll.; Plin. 2, 11, 8, § 50.—Called also orbis, Cic. N. D. 3, 14, 37: exortus, the point where the sun rises at the summer solstice, Plin. 18, 34, 77, § 333.—
- II Transf.
- A Of or belonging to midsummer or summer heat: herba, i. e. a summer plant or one that quickly withers, Plaut. Ps. 1, 1, 36 (38); Aus. Prof. 6, 35; Plin. 26, 5, 14, § 26: spinae, Col. 2, 17, 1: acini, Plin. 14, 16, 18, § 99: tempus, Liv. 35, 49 Drak.: caput Leonis, Luc. 6, 338: morbus, the midsummer fever, Plaut. Trin. 2, 4, 143 (544).—
- B Of or belonging to the sun, solar (for solaris): annus, qui solstitiali circumagitur orbe, in a solar revolution, Liv. 1, 19, 6; for which, annus, Serv. A. 4, 653: plaga, i.e. the south, Sol. 25.
sōlstitiālis, e (solstitium), I) zum Sommersolstitium gehörig (Ggstz. brumalis), dies, der Tag, an dem die Sonne in den Krebs tritt u. der Sommer anfängt, der längste Tag, Cic.: so auch tempus, Ov.: exortus, Plin., u. ortus solis, Iustin., Aufgang der Sonne im Solstitium: occasus, Untergang der Sonne im Solst., Plin.: circulus oder orbis, Sonnenwendekreis, Varro u. Cic.: nox, die kürzeste Nacht, Ov.: herba, ein um die Zeit des Solstitiums blühendes Gewächs, Plin. 26, 26 (vgl. no. II, A): morbus, die hitzige Kr. im Hochsommer (entw. = Sonnenstich od. = hitziges Fieber), Plaut. trin. 544. – II) meton.: A) zum Hochsommer-, zur Sommerhitze gehörig, sommerlich, solstitiali tempore, mitten im Sommer, Liv.: herba, ein junger Grashalm zur Sommerzeit, Plaut. Pseud. 38 (vgl. no. I): acini, Plin.: spina, Colum. – B) zur Sonne gehörig, Sonnen-, orbis, Liv.: annus, Sonnenjahr, Serv. – ➳ In Hdschrn. auch solistitialis, s. Baiter not. crit. zu Cic. de nat. deor. 3, 37. p. 459, 26.
aequinoctialis dies omni mundo aequalis et una est ‥ ~is et caeteri omnes diversae longitudinis pro ratione climatum disparium sunt
supra distantiam dierum ~ium inter eos qui ad meridiem et septentrionem ab invicem sunt remoti
dulce bis equidium, bis solsticiale juvamen / signis oppositis, tempora sole novant
circa brumalem solis ortum vel ~em ejus occasum
est a vico Cataractone x ferme milibus passuum contra solstitialem occasum secretus
que [arx ] flammis celi mediis objecta Leonis / temperat hinc rapidi solsticiale caput
ardentis Cancri, Capricorni rursus aquosi / sol movet in tropico solstitiale caput
quinque circulis mundus dividitur ‥ primus est septentrionalis, frigore inhabitabilis ‥ secundus ~is, a parte signiferi excelsissima, nobis ad septentrionalem plagam versus temperatus, habitabilis. tertius aequinoctialis ‥ torridus, inhabitabilis
luna in ~i circulo decurrens tanto altior aestivo sole currere tanto breviores videatur facere umbras
sōlstĭtĭālis, (14) e (solstitium), ¶ 1 du solstice dʼété, solsticial : dies Cic. Tusc. 1, 94, le jour le plus long de lʼannée ; orbis Cic. Nat. 3, 37, le tropique du Cancer, ou circulus Varro L. 9, 24 ¶ 2 = de lʼété, de la plus grande chaleur : Liv. 35, 49, 6 ; morbus Pl. Trin. 544, fièvre du plein été || = du soleil, solaire, annuel : Liv. 1, 19, 6.
- 1. van de zonnewende [dies langste dag; nox kortste nacht; orbis kreeftskeerkring];
- 2. (meton.) van de zomer, zomers [tempus hartje zomer; morbus zonnesteek].
solstitialis , e. adj. (sisto.)
夏至。夏時者。烈熱者。日者。— dies 夏至。— orbis 夏道。— herba 草名。— morbus 曬病。Solstitiale tempus 暑時。
Suggest a Translation
See an image
夏至。夏時者。烈熱者。日者。— dies 夏至。— orbis 夏道。— herba 草名。— morbus 曬病。Solstitiale tempus 暑時。
Suggest a Translation
See an image
sōlstitiālis e, adj.
- solstitium, of the summer solstice, solstitial: dies, i. e. the longest: nox, i. e. the shortest, O.: orbis, the tropic of Cancer.—Of midsummer, of summer heat: tempus, L.—Of the sun, solar: annus, qui solstitiali circumagitur orbe, in a solar revolution, L.