sorites
sorites, a logical chain, cumulative reasoning, sorites
Could not find sorite in Logeion dictionaries.
sorite masculine ablative singular, masculine vocative singular of sorites
sōrītes, ae (acc. sing. soritam, Cic. ap. Non. p. 329, 20 dub.), m.,
- = σωρείτης, a logical sophism formed by an accumulation of arguments, a sorites (pure Lat. acervus), Cic. Div. 2, 4, 11; id. Ac. 2 (Luc.), 16, 49; 2, 33, 107; Sen. Ben. 5, 19, 9.
sōrītēs, ae, m. (σωρείτης) der durch Anhäufung der Gründe gebildete Trugschluß, der Häufelschluß, der Sorites (rein lat. acervus), Cic. u.a. – Dat. Sing. soriti, Cic. de div. 2, 11. – Akk. Sing. soritam, Cic. Hortens. fr. 45 Kays. (bei Non. p. 329, 20). – Akk. Plur. soritas, Fronto de eloqu. 1. p. 146, 8 N.
hec ~a -te, i. quilibet minutus cumulus harenarum vel ‥ rei congeries
soond, hylle, or pytt , sorica
Ausoniae coeunt Graiae mox atque sŏritae / vestibulo cursim priscorum scita revolvunt
sōrītēs, (16) æ, m. (σωρείτης), sorite, sorte dʼargument : Cic. Div. 2, 11.
sōrītēs ae, dat.ī, m
- , σωρείτης, a logical chain, cumulative reasoning, sorites.