sterto
sterto, to snore
Could not find stertens in Logeion dictionaries.
stertens present active participle feminine vocative singular, present active participle masculine nominative singular, present active participle masculine vocative singular, present active participle feminine nominative singular, present active participle neuter accusative singular, present active participle neuter vocative singular, present active participle neuter nominative singular of sterto
sterto, ŭi (acc. to Prisc. p. 903 P.; cf. desterto), 3, v. n. [cf.: δέρθω, δαρθάνω],
- to snore: noctem totam stertere, Plaut. As. 5, 2, 22 (872); id. Mil. 3, 2, 7 (819): stertit noctes et dies, Ter. Eun. 1079; Hor. Ep. 2, 2, 27: Marcellus ita stertebat, ut ego vicinus audirem, Cic.Fam. 4, 3, 5; id. Ac. 2 (Luc.), 29, 93: diem totum stertebat, Hor. S. 1, 3, 18: qui vigilans stertis, Lucr. 3, 1048; Pers. 3, 3; 5, 132: vigilanti stertere naso, Juv. 1, 57: altiore stertitur somno, Amm.27, 12, 8.—
- II Trop.: qui stertit aestate, Vulg. Prov. 10, 5.—P. a. as subst.: stertens, entis, a snorer: prodi stertentium sonitu, Plin. 9, 10, 12, § 36.
sterto, ere (vielleicht verwandt mit δαρθάνω), schnarchen (auch = schnarchend, fest schafen), per me stertas licet, Cic.: st. totam noctem, Plaut.: noctes et dies, Ter.: blandum (sanft), Mart. Cap.: altius, Apul.: quibus (vigiliis) ob securitatem altiore stertitur somno, Amm.: bildl., animus pigris stertit in praecordiis, Prud. cath. 7, 20. – ➳ Pers. stertui, nach Prisc. 10, 48 u. Prob. cath. 39, 22 K. (vgl. destertuit bei Pers. 6, 10).
See: stertere
stertō, (12) ĕre, intr., ronfler ou dormir en ronflant = dormir profondément : Cic. Att. 4, 3, 5 ; Div. 2, 129.
➳ pf. stertui dʼaprès Prisc. Gramm. 10, 48.
stertō —, —, ere
- 2 STAR-, to snore: noctīs et dies, T.: ita stertebat, ut ego vicinus audirem: vigilanti naso, Iu.