sterto
sterto, to snore
Could not find stertentem in Logeion dictionaries.
stertentem present active participle feminine accusative singular, present active participle masculine accusative singular of sterto
sterto, ŭi (acc. to Prisc. p. 903 P.; cf. desterto), 3, v. n. [cf.: δέρθω, δαρθάνω],
- to snore: noctem totam stertere, Plaut. As. 5, 2, 22 (872); id. Mil. 3, 2, 7 (819): stertit noctes et dies, Ter. Eun. 1079; Hor. Ep. 2, 2, 27: Marcellus ita stertebat, ut ego vicinus audirem, Cic.Fam. 4, 3, 5; id. Ac. 2 (Luc.), 29, 93: diem totum stertebat, Hor. S. 1, 3, 18: qui vigilans stertis, Lucr. 3, 1048; Pers. 3, 3; 5, 132: vigilanti stertere naso, Juv. 1, 57: altiore stertitur somno, Amm.27, 12, 8.—
- II Trop.: qui stertit aestate, Vulg. Prov. 10, 5.—P. a. as subst.: stertens, entis, a snorer: prodi stertentium sonitu, Plin. 9, 10, 12, § 36.
sterto, ere (vielleicht verwandt mit δαρθάνω), schnarchen (auch = schnarchend, fest schafen), per me stertas licet, Cic.: st. totam noctem, Plaut.: noctes et dies, Ter.: blandum (sanft), Mart. Cap.: altius, Apul.: quibus (vigiliis) ob securitatem altiore stertitur somno, Amm.: bildl., animus pigris stertit in praecordiis, Prud. cath. 7, 20. – ➳ Pers. stertui, nach Prisc. 10, 48 u. Prob. cath. 39, 22 K. (vgl. destertuit bei Pers. 6, 10).
See: stertere
stertō, (12) ĕre, intr., ronfler ou dormir en ronflant = dormir profondément : Cic. Att. 4, 3, 5 ; Div. 2, 129.
➳ pf. stertui dʼaprès Prisc. Gramm. 10, 48.
stertō —, —, ere
- 2 STAR-, to snore: noctīs et dies, T.: ita stertebat, ut ego vicinus audirem: vigilanti naso, Iu.