stupidus
stupidus, senseless, confounded, amazed
Could not find stupidi in Logeion dictionaries.
stupidi masculine genitive singular, masculine vocative plural, masculine nominative plural, neuter genitive singular of stupidus
stŭpĭdus, a, um, adj. [stupeo],
- struck senseless, confounded, amazed.
- I Lit. (rare but class.): stupida sine animo asto, Plaut. Poen. 5, 4, 79 (1252): quid stas stupida? quid taces? id. Ep. 4, 2, 13 (582): stupidi timore obmutuerunt, Auct. Her. 4, 52, 65: Echionis tabula te stupidum detinet, Cic. Par. 5, 2, 37; cf.: populus studio stupidus, Ter. Hec. 4.—
- II Transf.
- A Senseless, dull, stupid, foolish, stolid: Zopyrus physiognomon stupidum esse Socratem dixit et bardum, Cic. Fat. 5, 10: maritus, Mart. 11, 7, 1; cf. Capitol. M. Aur. 29; Juv. 8, 197; Arn. 7, 239.—Sup.: homo, Varr. ap. Non. 400, 12; Tert. adv. Marc. 1, 26.—
- B Of things: colles, i. e. not susceptible of tillage, Ven. Carm. 3, 12, 39.—Adv. seems not to occur.
stupidus, a, um (stupeo), I) betäubt, verdutzt, betroffen, verblüfft, vernarrt, Komik., Cic. u.a.: omnes stupidi timore obmutuerunt, Cornif. rhet. – II) dumm, dämisch, borniert, a) übh.: stupidum esse Socratem dixit, Cic.: maritus, Mart. – Superl., homo stupidissimus, Varro sat. Men. 406. Tert. adv. Marc. 1, 26. – b) als stehende Rolle in der röm. Komödie, der Tölpel, Capit. Anton. phil. 29, 2. Corp. inscr. Lat. 6, 1063, 12 u. 1064, 4. Vgl. Heinrich Iuven. 5, 171.
fur ‥ invisibiliter ligabatur ‥ mansitque sic ~us usque horam terciam
mulier ‥ cum ‥ manus quoque et pedes tumoris immensitate ~os haberet ‥ sanitati ‥ se restitutam esse gavisa est
longe est a salute membrum hujusmodi ~um et infirmum, egrotans, et se egrotare non sentiens
in frigore nimio efficitur homo ~us, [ita ] ut non sentiat
brachia mox ferencium reddebantur ~a
ut mens otia quaerat / occupet et stupidum jam somnolentia sensum
statuitur ‥ in aedito arcis acies segnis, ubi trementi corde ~a die noctuque marcebat
solusque remansi, / in mediis positus trepidus stupidusque tenebris
nubem ponit amictum ejus, et tenebras latibulum, ut fiat ad interiora stupidus, ad exteriora mutus
venerunt ‥ ad domum episcopi Wintoniensis ‥ et excitantes eum a somno †stupide [l. stupido ], consilium in hoc articulo ‥ rogitantes
crebris tunsionum ictibus ~us, pre stupore mente excedens
[muliercula ] inportuna lingue volubilis dicacitate arguentem eam quasi ~um reddebat et elinguem
dulcedo citharae aures omnium delectabat, sed signum sine exemplo ~os reddebat
gens que ‥ tante novitatis eventu ~a fuerat et consternata
in hominis corpore inferiora ~iora ac duriora membra superiora teneriora et magis vitalia portant
talia dum cernens stupido de corde rimarem
non sum adeo ~us quin perpendam necessitates tuas
~um est ‥ membrum quod ‥ acerbitate non movetur ad compatiendum
~um plane est cor, quod verborum istorum virtutem non persentit
videns hoc et velut ~us effectus, attentavit mox a manibus archipresulis avellere crucem
mirantur cuncti stupidis hinc inde loquelis
attonitus stupidis princeps sermonibus ultro, / non puduit glauco telluri sternier ostro
stŭpĭdus, (14) a, um (stupeo), ¶ 1 étourdi, stupéfait, interdit : Pl. Pœn. 1250 || immobile, en extase : Cic. Par. 37 ; studio stupidus Ter. Hec. 4, fasciné ¶ 2 stupide, sot, niais : Cic. Fato 10 ; Mart. 11, 7, 1 ; stupidissimus Varro Men. 406.
- 1. verstijfd, verlamd;
- 2. (metaf.) perplex, verbluft;
- 3. dom, stompzinnig.
Stupidum miraculumstupidus
adj.
- STIP-, senseless, confounded, amazed: tabula te stupidum detinet: populus studio, T.—Senseless, dull, stupid, foolish, stolid: stupidum esse Socratem dixit: Corinthus, Iu.