subabsurdus
subabsurdus, rather inappropriate, somewhat absurd
Could not find subabsurda in Logeion dictionaries.
subabsurda feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of subabsurdus
sŭb-absurdus, a, um, adj.,
- somewhat or rather absurd (Ciceronian): sunt illa subabsurda, Cic. de Or. 2, 67, 274: subabsurda dicere, id. ib. 2, 71, 289: tempus discessūs, id. Att. 16, 3, 4: incompositus, reconditus et, quo Cicero utitur, subabsurdus, Quint. 1, 5, 65; cf. id. 6, 3, 23; 6, 3, 99.—Adv.: sŭbabsurdē, somewhat absurdly: aliquid subabsurde dicere, Cic. de Or. 2, 68, 275.
sub-absurdus, a, um, etwas ungereimt, etwas abgeschmackt, tempus discessus, Cic.: neutr. pl. subst., subabsurda dicere, Cic.: subabsurda illa constant stulti simulatione, Quint.
sŭbabsurdus, a, um, un peu absurde, un peu étrange, un peu inepte : Cic. Att. 16, 3, 4 ; de Or. 2, 274 || pl. n. , subabsurda dicere Cic. de Or. 2, 289, dire de feintes naïvetés.
sub-absurdus
adj.,
- rather inappropriate, somewhat absurd: tempus discessūs.—Plurn. as subst, sayings affecting stupidity.