subditivus
subditivus, substituted, suppositious, spurious
Could not find subditiuum in Logeion dictionaries.
subditiuum neuter nominative singular, neuter accusative singular, neuter genitive plural, neuter vocative singular, masculine genitive plural, masculine accusative singular of subditivus
subdĭtīvus, a, um, adj. [subdo],
- substituted, supposititious, spurious, counterfeit (rare but class.): de illo subditivo Sosia mirum nimis est, Plaut. Am. 2, 2, 198 (830); 1, 2, 35 (497): archipirata, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 69: fratrem ut subditivum arguere, Suet. Ner. 7. —Subst.: Subdĭtīvus, i, m., the title of a comedy of Caecilius, Gell. 15, 9, 1 (Com. Rel. p. 39 sq. Rib.).
subditīvus, a, um (subdo), I) untergelegt, substituiert, secreta, Arnob. 5, 32. – II) insbes., untergeschoben, unecht, verkappt, Sosia, Plaut.: archipirata, Cic.: subditivom fieri ego illum militis servom volo, Plaut.: fratrem ut subditivum apud patrem arguere conatus est, Suet.
~us, i. subpositus
~us, subditus, subjectus
subdĭtīvus, (13) a, um (subdo), ¶ 1 supposé, substitué, faux : Pl. Amph. 828 ; Cic. Verr. 2, 5, 69 ; Suet. Nero 7 || Subditivus, ī, m. , titre dʼune pièce de Cæcilius : Gell. 15, 9, 1 ¶ 2 caché : Arn. 5, 32.
subditīvus
adj.
- subdo, substituted, suppositious, spurious: archipirata.