subditivus
subditivus, substituted, suppositious, spurious
Could not find subditiva in Logeion dictionaries.
subditiva feminine nominative singular, neuter nominative plural, feminine vocative singular, neuter accusative plural, neuter vocative plural, feminine ablative singular of subditivus
subdĭtīvus, a, um, adj. [subdo],
- substituted, supposititious, spurious, counterfeit (rare but class.): de illo subditivo Sosia mirum nimis est, Plaut. Am. 2, 2, 198 (830); 1, 2, 35 (497): archipirata, Cic. Verr. 2, 5, 27, § 69: fratrem ut subditivum arguere, Suet. Ner. 7. —Subst.: Subdĭtīvus, i, m., the title of a comedy of Caecilius, Gell. 15, 9, 1 (Com. Rel. p. 39 sq. Rib.).
subditīvus, a, um (subdo), I) untergelegt, substituiert, secreta, Arnob. 5, 32. – II) insbes., untergeschoben, unecht, verkappt, Sosia, Plaut.: archipirata, Cic.: subditivom fieri ego illum militis servom volo, Plaut.: fratrem ut subditivum apud patrem arguere conatus est, Suet.
~us, i. subpositus
~us, subditus, subjectus
subdĭtīvus, (13) a, um (subdo), ¶ 1 supposé, substitué, faux : Pl. Amph. 828 ; Cic. Verr. 2, 5, 69 ; Suet. Nero 7 || Subditivus, ī, m. , titre dʼune pièce de Cæcilius : Gell. 15, 9, 1 ¶ 2 caché : Arn. 5, 32.
subditīvus
adj.
- subdo, substituted, suppositious, spurious: archipirata.