sublestus
Could not find sublestior in Logeion dictionaries.
sublestior masculine vocative singular comparative, feminine nominative singular comparative, masculine nominative singular comparative, feminine vocative singular comparative of sublestus
sublestus, a, um, adj. [acc. to Döderl. Synon. 2, p. 101 sq., perh. from sublevo; and hence, light],
- slight, trifling, trivial (ante-class.): sublesta antiqui dicebant infirma et tenuia, Plaut. Pers. 3, 1, 20 (348): fides sublestior, id est, infirmior. Idem in Nervolaria vinum ait sublestissimum, quia infirmos faciat vel corpore vel animo, Fest. pp. 294 and 295 Müll.; cf.: sublestum est leve, frivolum, Non. 177, 11: sublestus infirmus, tristis, Gloss. Isid.: fides, Plaut. Bacch. 3, 6, 13 (542).
sublestus, a, um, schwach, gering, a) v. Konkr.: vinum sublestissimum, Plaut. fr. b. Fest. 294 (b), 4. – b) von Abstr.: fides sublesta u. sublestior, Plaut. Bacch. 542 u. Pers. 348.
accidiosus, tristis ‥ mestus, ~us
infestus, molestus, gravis ‥ ~us
sublestus, (16) a, um, faible : sublestissimum vinum Pl. d. Fest. 294, vin très faible || fides sublestior Pl. Pers. 348, crédit un peu faible, un peu chancelant, cf. Pl. Bacch. 542.
Advena sim licet, exilis, vilissimus, excors ;
Sublestus vestris sum tamen obsequiis.