sublimo
Could not find sublimatum in Logeion dictionaries.
sublimatum neuter nominative singular, perfect passive participle masculine genitive plural, perfect passive participle neuter nominative singular, perfect passive participle neuter genitive plural, perfect passive participle neuter accusative singular, perfect passive participle neuter vocative singular, perfect passive participle masculine accusative singular of sublimo
sublīmo, āvi, ātum, 1, v. a. [sublimis], to lift up on high, to raise, elevate (ante- and post-class.).
- I Lit.: facem (sol), Enn. ap. Non. 170, 11 (Trag. v. 319 Vahl.): se nubium tenus, Ap. Flor. p. 340, 38; cf. mid.: sublimata in altum, id. M. 3, p. 138, 34; Vitr. 6, 6, 4; Vulg. 1 Reg. 2, 10.—
- II Trop.: sublimavit dixit (Cato), id est in altum extulit, Originum, l. II.: in maximum decus atque in excelsissimam claritudinem sublimavit, Fest. p. 306 Müll.: aliquem, Macr. S. 1, 24 med.: Pallas praetoriis ornamentis sublimatus, Aur. Vict. Epit. 4 med.
sublīmo, āvī, ātum, āre (sublimis), hoch erheben, emporheben, erheben, I) eig.: sol, qui candentem in caelo sublimat facem, Enn. fr. scen. 280: granaria sublimata, in der Höhe angebracht, Vitr. 6, 6 (9), 4. – refl. u. medial = sich emporheben, emporsteigen, aquila cum se nubium tenus altissime sublimavit, Apul. flor. 2. p. 2, 11 Kr.: mox in altum sublimata forinsecus totis alis evolat, Apul. met. 3, 21 extr. – II) übtr., erhöhen, in maximum decus atque in excelsissimam claritudinem sublimavit, Cato origg. 2. fr. 33: ut haec illum vel sola professio sublimaret, Macr. sat. 1, 24, 17: humilia sublimare, Apul. de deo Socr. 16 extr.: cum Eusebium atque Hypatium fratres sublimarent vocabula consulum, sich durch den Konsultitel so hoch ausgezeichnet sahen, Amm. 18, 1, 1 (vgl. 21, 13, 11. Cod. Theod. 8, 5, 44): praetoriis ornamentis sublimatus, dem die Auszeichnungen eines Prätors verliehen waren, Aur. Vict. epit. 4, 8: maiestate hāc regiā sublimatus, Iul. Val. 2, 17. p. 79, 15 K. – Ggstz. infimare (erniedrigen), manes sublimare, deos infimare, Apul. met. 1, 8: ingenia illa ad beatitudinem sublimata sint, haec ad miserias infimata, Apul. de deo Socr. 4.
See: sublimare
sublīmō, (16) āvī, ātum, āre (sublimis), tr., élever : Enn. Scen. 280 ; Apul. M. 3, 21 ; [fig.] Cato Orig. 2, 33 || exalter, glorifier : Macr. Sat. 1, 24.
- 1. in de hoogte heffen, omhoogheffen;
- 2. (metaf.) verheffen.